تاثیر درمان همزمان‌سازی انقباض قلبی (CRT) در بیماران نارسایی قلبی بر بهبود EF بر اساس جنسیت

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دستیار تخصصی، گروه قلب و عروق، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات آترواسکلروز، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران

2 استادیار، گروه قلب و عروق، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران

3 استادیار الکتروفیزیولوژی بالینی قلب، گروه قلب و عروق، دانشکده پزشکی، بیمارستان امام خمینی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران،

10.22118/jsmj.2021.263450.2357

چکیده

زمینه و هدف: نارسایی قلبی یک مشکل جدی سلامت عمومی می‌باشد که منجر به بستری شدن‌های مکرر، کاهش کیفیت زندگی و مرگ می شود. همزمان‌سازی انقباض قلبی(CRT) یک درمان ارزشمند برای بیماران با نارسایی قلبی می‌باشد اما میزان عدم پاسخ در این درمان بالا می‌باشد. هدف از پژوهش حاضر، ارزیابی تاثیر درمان CRT در بیماران نارسایی قلبی بر بهبود اجکشن فراکشن(EF) بر اساس جنسیت می‌باشد.
روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع کارآزمایی بالینی و به روش قبل و بعد از مداخله می‌باشد که بروی 21 بیمار مبتلا به نارسایی قلبی دارای CRT مراجعه‌کننده به بیمارستان امام خمینی اهواز در سال 1398 انجام شد. مشخصات دموگرافیک و بالینی بیماران بررسی و ثبت گردید و جهت بررسی پاسخ به درمان، در تمام افراد میزان LVEF در هنگام خاموش بودن CRT و همچنین پس از روشن کردن دستگاه اندازه گیری شد.
یافته‌ها: افراد مورد بررسی شامل 12 مرد (1/57 %) و 9 زن (9/42 %) با میانگین سنی 99/9 ± 57/64 سال بودند. نتایج نشان داد نمره شاخص شدت MR بعد از مداخله به طور معناداری کاهش یافت (002/0=P). میانگین تغییرات EF قبل و بعد از مداخله CRT بر اساس جنسیت (754/0=P) و سن (617/0=P) بیماران معنادار نبود.
نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد درمان CRT در بیماران نارسایی قلبی باعث پاسخ بالینی مثبت به صورت افزایش EF می شود. همچنین تاثیر این درمان و تغییرات EF مستقل از سن و جنسیت بیماران است.
واژگان کلیدی: نارسایی قلب، همزمان سازی انقباض قلب، اجکشن فراکشن بطن چپ، اکوکاردیوگرافیکی

کلیدواژه‌ها


 
1-Pillai HS, Ganapathi S. Heart Failure in South Asia. Curr Cardiol Rev. 2013;9(2):102–11.
2-Liu L, clinics HE-C, 2014  undefined. Epidemiology of heart failure and scope of the problem. cardiology.theclinics.com [Internet]. [cited 2020 Apr 7]; Available from: https://www.cardiology.theclinics.com/article/S0733-8651(13)00092-1/abstract
3-Ambrosy AP, Fonarow GC, Butler J, Chioncel O, Greene SJ, Vaduganathan M, et al. The global health and economic burden of hospitalizations for heart failure: lessons learned from hospitalized heart failure registries. J Am Coll Cardiol. 2014;63(12):1123–33.
4-Shimokawa H, Miura M, Nochioka K, Sakata Y. Heart failure as a general pandemic in Asia. Eur J Heart Fail. 2015;17(9):884–92.
5-Ahmadi A, Etemad K, Khaledifar A. Risk factors for heart failure in a cohort of patients with newly diagnosed myocardial infarction: a matched, case-control study in Iran. Epidemiol Health. 2016;38.
6-Asgar AW, Mack MJ, Stone GW. Secondary mitral regurgitation in heart failure: pathophysiology, prognosis, and therapeutic considerations. J Am Coll Cardiol. 2015;65(12):1231–48.
7-Bagherzade AA, Tavakoli T, Moshkani Farahani M. The acute effects of cardiac resynchronization therapy on severity of mitral regurgitation in end-stage heart failure patients. Tehran Univ Med J. 2011; 69 (5) :279-282. [Persian]
8-Marek J, Gandalovičová J, Kejřová E, Pšenička M, Linhart A, Paleček T. Echocardiography and cardiac resynchronization therapy. Cor Vasa. 2016;58(3):e340–51.
9-Linde C, Abraham WT, Gold MR, Sutton MSJ, Ghio S, Daubert C, et al. Randomized trial of cardiac resynchronization in mildly symptomatic heart failure patients and in asymptomatic patients with left ventricular dysfunction and previous heart failure symptoms. J Am Coll Cardiol. 2008;52(23):1834–43.
10-Spartalis M, Tzatzaki E, Spartalis E, Damaskos C, Athanasiou A, Livanis E, et al. The role of echocardiography in the optimization of cardiac resynchronization therapy: current evidence and future perspectives. Open Cardiovasc Med J. 2017;11:133.
11-Pires LA, Abraham WT, Young JB, Johnson KM, Investigators M and M-I. Clinical predictors and timing of New York Heart Association class improvement with cardiac resynchronization therapy in patients with advanced chronic heart failure: results from the Multicenter InSync Randomized Clinical Evaluation (MIRACLE) and Multice. Am Heart J. 2006;151(4):837–43.
12-Kapetanakis S, Bhan A, Murgatroyd F, Kearney MT, Gall N, Zhang Q, et al. Real-time 3D echo in patient selection for cardiac resynchronization therapy. JACC Cardiovasc Imaging. 2011;4(1):16–26.
13-Wang H, Shuraih M, Ahmad M. Real time three‐dimensional echocardiography in assessment of left ventricular dyssynchrony and cardiac resynchronization therapy. Echocardiography. 2012;29(2):192–9.
14-Committee 2009 Writing Group to Review New Evidence and Update the 2005 Guideline for the Management of Patients with Chronic Heart Failure Writing on Behalf of the 2005 Heart Failure Writing, Jessup M, Abraham WT, Casey DE, Feldman AM, Francis GS, et al. 2009 focused update: ACCF/AHA guidelines for the diagnosis and management of heart failure in adults: a report of the American College of Cardiology Foundation/American Heart Association Task Force on Practice Guidelines: developed in collaboration with t. Circulation. 2009;119(14):1977–2016.
15-Hotta VT, Martinelli Filho M, Mady C, Mathias Jr W, Vieira ML. Comparison between 2D and 3D echocardiography in the evaluation of reverse remodeling after CRT. Arq Bras Cardiol. 2011;97(2):111–21.
16-Nesser H-J, Mor-Avi V, Gorissen W, Weinert L, Steringer-Mascherbauer R, Niel J, et al. Quantification of left ventricular volumes using three-dimensional echocardiographic speckle tracking: comparison with MRI. Eur Heart J. 2009;30(13):1565–73.
17-Bakhshian Kelarijani R, Kalantar Motamedi MH, Kalani P. Evaluating changes of Function class, electrocardiography and echocardiography before and after biventricular pacing. Annals Mil Heal Sci Res. 2008; 6(2):135–9. [Persian]
18-Feldman DS, Mohacsi P. Heart Failure. Springer; 2019.
19-Kuppahally SS, Fowler MB, Vagelos R, Wang P, Al-Ahmad A, Hsia H, et al. Dyssynchrony assessment with tissue doppler imaging and regional volumetric analysis by 3D echocardiography do not predict long-term response to cardiac resynchronization therapy. Cardiol Res Pract. 2011;2011.
20-Soliman OII, Geleijnse ML, Theuns DAMJ, van Dalen BM, Vletter WB, Jordaens LJ, et al. Usefulness of left ventricular systolic dyssynchrony by real-time three-dimensional echocardiography to predict long-term response to cardiac resynchronization therapy. Am J Cardiol. 2009;103(11):1586–91.
21-Cho I-J, Uhm J-S, Oh J, Nam J-H, Yu HT, Kim T, et al. Left ventricular response after cardiac resynchronization therapy is related to early left atrial volume reduction. Korean J Intern Med. 2020 Feb;0(0):0.
22-Sonne C, Sugeng L, Takeuchi M, Weinert L, Childers R, Watanabe N, Yoshida K, Mor-Avi V, Lang RM. Real-time 3-dimensional echocardiographic assessment of left ventricular dyssynchrony: pitfalls in patients with dilated cardiomyopathy. JACC: Cardiovascular Imaging. 2009;2(7):802-12.
23-Cipriani M, Ammirati E, Landolina M, et al. Cumulative analysis on 4802 patients confirming that women benefit more than men from cardiac resynchronization therapy. Int J Cardiol. 2015;182C:454–6.
24-Ruschitzka F, Abraham WT, Singh JP, et al. Cardiacresynchronization therapy in heart failure with a narrow QRS complex. N Engl J Med. 2013;369:1395-1405.
25-Zusterzeel R, Selzman KA, Sanders WE, et al. Cardiac resynchronization therapy in women: US Food and Drug Administration meta-analysis of patient-level data. JAMA Intern Med. 2014;174:1340–8.
26-Cleland JG, Abraham WT, Linde C, et al. An individual patient metaanalysis of five randomized trials assessing the effects of cardiac resynchronization therapy on morbidity and mortality in patients with symptomatic heart failure. European heartjournal. 2013;34(46):3547-3556.