بررسی شاخص های کنترل گلیسمیک در مبتلایان به دیابت تیپ 1 تحت درمان با روشconventionalو Basal and Bolus در بیمارستان کودکان مفیدطی سال های 93-97

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

گروه غدد و متابولیسم دانشگاه علوم بزشکی شهید بهشتی تهران ایران

10.22118/jsmj.2020.195332.1772

چکیده

چکیده:
زمینه و هدف: درمان دیابت نوع یک در کودکان با انواع رژیم های درمانی انسولین امکان پذیر می باشد. بررسی و مقایسه فواید و مشکلات هر یک از این رژیم های درمانی می تواند به تصمیم گیری در مورد انتخاب نوع رژیم انسولین در کودکان کمک کند.هدف از این مطالعه بررسی مقایسه ای کنترل گلیسمیک و شاخصهای رشدی در مبتلایان به دیابت تیپ 1 تحت درمان با روش conventional و Bolus and Basal بود.
روش بررسی: در این مطالعه مقطعی 73 کودک مبتلا به دیابت تیپ 1 در دو گروه درمانیconventional 35) نفر) وBolus and Basal ( 38نفر) شرکت کردند.. اطلاعات جمع آوری شده شامل سن، جنس، قد، وزن، نمایه توده بدنی، مدت زمان ابتلای کودک به دیابت، میانگین قند های ناشتای کودک در یک ماه اخیر، میانگین قند های خون Post Prandial در یک ماه اخیر،میانگین سه دوره سه ماهه هموگلوبین A1c ، تعداد حملات هایپوگلایسمی در یک ماه اخیر، تعداد دفعات حمله DKA در یک سال اخیر بودند.
یافته ها :در این مطالعه Z score قد و وزن بیماران در گروه Basal&Bolus به صورت معنی داری بالاتر از گروه Conventional بود. P: 0.021)) در حالیکه تفاوت معنی داری در مورد Z Score نمایه توده بدنی در دو گروه وجود نداشت.بررسی کنترل گلیسمیک بیماران و بروز عوارض حاد (هیپوگلیسمی وکتواسیدوز دیابتی) تفاوت معنی دار در این دو روش درمانی نداشت.
نتیجه گیری: در بیماران ایرانی انتخاب روش درمان در هر فرد مبتلا با توجه به ویژگی های فردی و خانوادگی و سایکولوژیک توصیه می شود.

کلیدواژه‌ها


1-Danne T, Lange K, Kordonouri O. New developments in the treatment of type 1 diabetes in children. Archives of disease in childhood. 2007;92(11):1015-9.
2-Biester T, Kordonouri O, Danne T. Pharmacotherapy of type1 diabetes in children and adolescents: more than insulin? Therapeutic advances in endocrinology and metabolism. 2018;9(5):157-66.
3-Wolfsdorf JI, Allgrove J, Craig ME, Edge J, Glaser N, Jain V, et al. ISPAD Clinical Practice Consensus Guidelines 2014. Diabetic ketoacidosis and hyperglycemic hyperosmolar state. Pediatric diabetes. 2014;15 Suppl 20:154-79.
4-Zahed G, Shakiba M, Seifi K. The Prevalence of Psychological Disorders among Children with Diabetes Aged 5-12 Years Old Referred to the Endocrinology Clinic of Mofid Hospital, Tehran, Iran in 2014-2015. Iranian journal of child neurology. 2018;12(3):101-12.
5-Cleary PA, Dahms W, Goldstein D, Malone J, Tamborlane WV. Beneficial effects of intensive therapy of diabetes during adolescence: outcomes after the conclusion of the Diabetes Control and Complications Trial (DCCT). J Pediatr. 2001;139:804-12.
6-Control D, Group CTR. Effect of intensive diabetes treatment on the development and progression of long-term complications in adolescents with insulin-dependent diabetes mellitus: Diabetes Control and Complications Trial. Diabetes Control and Complications Trial Research Group. J pediatr. 1994;125:177-88.
7-Danne T, Weber B, Hartmann R, Enders I, Burger W, Hovener G. Long-term glycemic control has a nonlinear association to the frequency of background retinopathy in adolescents with diabetes: follow-up of the Berlin Retinopathy Study. Diabetes care. 1994;17(12):1390-6.
8-Dorchy H. Dietary management for children and adolescents with diabetes mellitus: personal experience and recommendations. Journal of Pediatric Endocrinology and Metabolism. 2003;16(2):131-48.
9-Chase HP, Lockspeiser T, Peery B, Shepherd M, MacKenzie T, Anderson J, et al. The impact of the diabetes control and complications trial and humalog insulin on glycohemoglobin levels and severe hypoglycemia in type 1 diabetes. Diabetes Care. 2001;24(3):430-4.
10-Danne T, Mortensen HB, Hougaard P, Lynggaard H, Aanstoot H-J, Chiarelli F, et al. Persistent differences among centers over 3 years in glycemic control and hypoglycemia in a study of 3,805 children and adolescents with type 1 diabetes from the Hvidøre Study Group. Diabetes Care. 2001;24(8):1342-7.
11-Bangstad HJ, Danne T, Deeb L, Jarosz‐Chobot P, Urakami T, Hanas R. Insulin treatment in children and adolescents with diabetes. Pediatric diabetes. 2009;10:82-99.
12-Swift P. Services provided by the diabetes team: do they affect glycemic outcome? Pediatric diabetes. 2006;7(5):19-20.
13-Al-Fifi SH. Intensive insulin treatment versus conventional regimen for adolescents with type 1 diabetes, benefits and risks. Saudi medical journal. 2003;24(5):485-7.
14-Chase HP, Dixon B, Pearson J, Fiallo-Scharer R, Walravens P, Klingensmith G, et al. Reduced hypoglycemic episodes and improved glycemic control in children with type 1 diabetes using insulin glargine and neutral protamine Hagedorn insulin. The Journal of pediatrics. 2003;143(6):737-40.
15-Schober Ε, Schoenle Ε, Van Dyk J, Wernicke-Panten Κ, Glargine PSGoI. Comparative Trial Between Insulin Glargine and NPH Insulin in Children and Adolescents with Type I Diabetes Mellitus. Journal of Pediatric Endocrinology and Metabolism. 2002;15(4):369-76.
16-Robertson K, SchÖnle E, Gucev Z, Mordhorst L, Tamer SC, Gall M-a, et al. Benefits of insulin detemir over NPH insulin in children and adolescents with type 1 diabetes: lower and more predictable fasting plasma glucose and lower risk of nocturnal hypoglycemia. Diabetes. 2004;53:A144.
17-Kristensen PL, Tarnow L, Bay C, Norgaard K, Jensen T, Parving HH, et al. Comparing effects of insulin analogues and human insulin on nocturnal glycaemia in hypoglycaemia-prone people with Type 1 diabetes. Diabetic medicine : a journal of the British Diabetic Association. 2017;34(5):625-31.
18-Sanches ACC, Correr CJ, Venson R, Gonçalves PR, Garcia MM, Piantavini MS, et al. Insulin analogues versus human insulin in type 1 diabetes: direct and indirect meta-analyses of efficacy and safety. Brazilian Journal of Pharmaceutical Sciences. 2013;49(3):501-9.
19-Middelkoop BJ, Geelhoed-Duijvestijn PH, van der Wal G. Effectiveness of culture-specific diabetes care for Surinam South Asian patients in the Hague: a randomized controlled trial/controlled before-and-after study. Diabetes Care. 2001;24(11):1997-8.