اثر فعالیت جسمانی هوازی در فستینگ بر عوامل مرتبط با لیپوفاژی کبدی (ULK1 و LC3-II)در رت های ویستار نر

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علی آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی آباد کتول، ایران

2 گروه تربیت بدنی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران

10.22118/jsmj.2024.435640.3372

چکیده

زمینه و هدف: ULK1 و LC3-II از عوامل مرتبط با لیپوفاژی کبدی هستند. هدف این تحقیق بررسی تاثیر چهار هفته تمرین هوازی در حالت فستینگ بر عوامل مرتبط با لیپوفاژی کبدی (ULK1 و LC3-II)در رت های ویستار نر بود.
روش بررسی: در تحقیق تجربی حاضر تعداد 30 سر رت ویستار نر به صورت تصادفی به گروه‌های کنترل، ناشتا، 3-روز تمرین، 5-روز تمرین، فستینگ +3-روز تمرین و فستینگ +5-روز تمرین تقسیم شدند. بر خلاف سایر رت ها که دسترسی 24 ساعته به غذا داشتند، در گروه های فستینگ، همان مقدار تغذیه را در طی 10 ساعت دریافت ‌کردند. دویدن هوازی تداومی روی تریدمیل به مدت 4 هفته با تواتر 3 و 5 جلسه در هفته و در دو شرایط تغذیه و فستینگ انجام شد. تجزیه وتحلیل آماری با نرم افزار SPSS و آزمون تحلیل وایانس یک طرفه و LSD و سطح معنی داری (05/0 ≥ p) انجام شد.
یافته ها: افزایش LC3-II در گروه های فستینگ +3-روز تمرین و فستینگ + 5-روز تمرین نسبت به گروه های فستینگ و 3-روز تمرین معنی دار بود (05/0>P). همچنین افزایش ULK1 در گروه های 3روز تمرین و فستینگ +3-روز تمرین نسبت به گروه فستینگ معنی دار بود و تغییرات ULK1به صورت معنی داری در گروه فستینگ +3-روز تمرین نسبت به گروه فستینگ + 5-روز تمرین بشتر بود (05/0 >P).
نتیجه گیری: می توان گفت که تمرینات هوازی در حالت فستینگ موجب افزایش لیپوفاژی کبدی می شود و بیان ژن های ULK1 و LC3-II نسبت به حجم فعالیت هفتگی متفاوت می باشد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات