مقایسه میزان بیان پروتیئن پایه میلین ( MBP) و فاکتور آستروگلیوزیس GFAP)) به دنبال القای دمیلیناسیون عصبی با اتیدیوم برماید در موش های صحرایی نر و ماده

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار علوم تشریحی پزشکی، گروه علوم پایه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایران – ایران

2 استادیار آناتومی و جنین شناسی مقایسه ای، گروه بافت شناسی، دانشکده پیرادامپزشکی،دانشگاه ایلام

3 دانشیار فیزیولوژی، ، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهیدچمران اهواز- اهواز

4 استادیار بافت شناسی، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهیدچمران اهواز- اهواز

5 : دانشیار علوم تشریحی دامپزشکی ، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهیدچمران اهواز

10.22118/jsmj.2024.428172.3312

چکیده

مقدمه: مولتیپل اسکلروزیس یک بیماری اتوایمن ، التهابی، همراه با دمیلیناسیون و آستروگلیوز سیستم عصبی مرکزی است که مغز و نخاع را در گیر می‌کند، شیوع آن در زنان سه برابر مردان است.
مواد و روش کار: این مطالعه بر روی 42 سر موش صحرایی نر و ماده با وزن تقریبی 350 – 300 گرم در دانشکده دامپزشکی شهید چمران اهواز انجام شد،موش‌ها به طور تصادفی به 6 گروه: کنترل نر ، گروه کنترل ماده : گروه شم نر(دریافت کننده نرما سالین)، گروه ،شم ماده(دریافت کننده نرماسالین)، گروه MS نر و گروه MS ماده تقسیم گردید.به منظور تزریق اتیدیوم بروماید در گروه‌های MSبا استفاده از میکرواینجکتور،موش‌ها با کتامین (mg/kg80) و زایلازین (mg/kg5) بیهوش شدند تزریق اتیدیوم بروماید 02/0 % و نرمال سالین به میزان 20 میکرولیتر با استفاده از سرنگ همیلتون انجام شد.
نتایج: نتایج این مطالعه نشان داد که التهاب، دژنراسیون سلول‌های عصبی در گروه‌های MS افزایش یافت که این التهاب و دژنراسیون در جنس نر بیشتر بود، همچنین میزان بیان MBP در گروه MS نسبت به سایر گروه ها کاهش یافت که در مقایسه دو جنس این کاهش بیان تقریبا به یک اندازه بود، همچنین میزان بیان GFAP در گروه MS نسبت به سایر گروه‌ها افزایش داشت که در مقایسه دو جنس این افزایش در جنس ماده بیشتر بود.
بحث: MS سبب کاهش میزان پروتئین پایه میلین و افزایش فاکتور آستروگلیوزیس می شود که تخریب غلاف میلین و تخریب آستروسیت ها را در پی دارند و سبب ناتوانی های حسی و حرکتی در افراد مبتلا به MS می‌شوند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات