تاثیر یک دوره تمرین مقاومتی بر سطح سرمی اینترلوکین 17 و اینترفرون بتا در زنان جوان مبتلا به ام اس

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.

2 دانشیار

3 استادیار گروه علوم ورزشی

10.22118/jsmj.2024.428682.3316

چکیده

زمینه و هدف: سایتوکین‌ها نقش مهمی در بیماری ام اس دارند و هدف مهمی برای مداخلات درمانی به شمار می‌آیند. از این رو هدف از این پژوهش بررسی تاثیر یک دوره تمرینات مقاومتی بر سطح سرمی 17 و اینترفرون بتا در زنان مبتلا به ام اس بود.
روش بررسی: مطالعه‌ی حاضر به شکل نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون انجام شد. 30 زن مبتلا به ام اس با دامنه‌ی سنی 30-35 سال در دو گروه تمرینی (15 نفر) و کنترل(15 نفر) به صورت تصادفی انتخاب شدند. تمرینات مقاومتی به مدت 8 هفته و هفته ای سه جلسه، جلسه ای 60 دقیقه با شدت 60 الی 70 درصد ضربان قلب دخیره انجام شد. قبل و بعد از پروتکل تمرینی با 12 ساعت ناشتایی نمونه خونی انجام شد و مقادیر اینترلوکین 17 و اینترفرون بتا به روش الایزا اندازه-گیری شد. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 و به وسیله‌ی آزمون کوواریانس تحلیل شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد در پی 8 هفته مداخله‌ی تمرین مقاومتی مقدار اینترلوکین 17 در گروه تمرین کاهش معنی‌دار و مقدار اینترفرون بتا نسبت به گروه کنترل افزایش معنی‌داری نشان داد (P<0/05).
نتیجه‌گیری: از آنجایی که انجام تمرینات مقاومتی با شدت متوسط باعث کاهش اینترلوکین 17 و افزایش اینترفرون بتا در بیماران مبتلا به ام اس شد، لذا به نظر می‌رسد که می‌توان از مداخله‌ی تمرین برای درمان و برای جلوگیری از پیشرفت بیماری ام اس در کنار درمان‌های دارویی استفاده کرد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات