هدف: به علت فراوانی زیاد موارد تیروئیدکتومی و برداشته شدن اتفاقی پاراتیروئیدها به عنوان عارضه در این عمل و در نتیجه هیپوپاراتیروئیدی گذرا و دائمی، بر آن شدیم تا به بررسی شیوع پاراتیروئیدکتومی اتفاقی در افراد تحت تیروئیدکتومی پارشیال یا توتال بپردازیم.
روش بررسی:مطالعه حاضر از نوع توصیفی-مقطعی و گذشته نگر بوده و اطلاعات بیماران تحت تیروییدکتومی قرار گرفته شده به روش سرشماری مورد مطالعه قرار گرفتند. متغیرهای مورد نیاز شامل:سن،جنس،نوع پاتولوژی،وضعیت برداشتن پاراتیروئید،فیلد جراحی پزشک،وضعیت بدخیمی ،سایز تیرویید برداشته شده و نوع عمل جراحی انجام شده از پرونده های بیمارستانی و بخش پاتولوژی توسط چک لیست از قبل تهیه شده جمع آوری شدند. اطلاعات بدست آمده وارد نرم افزار SPSS ورژن 17 شده و با استفاده از تست های آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: از 1159 بیمار مورد بررسی،1002 نفر(86.5%)زن و 157 نفر(13.5%)مرد بودند. از کل تیروئیدکتومی ها 81 مورد(7%) یک غده پاراتیروئید بصورت پاراتیروئیدکتومی اتفاقی مشاهده شد. میانگین سنی بیماران 6.20±41.01 سال،میانگین قطر تیروئید 2.16±6.20 سانتیمتربود. شایع ترین نوع پاتولوژی در بیماران مورد بررسی،گواتر مولتی ندولر با 52.8% فراوانی بود. اختلاف آماری معناداری بین توزیع فراوانی برداشتن غده پاراتیروئید با وضعیت بدخیمی ضایعه،نوع بخش بستری و نوع پاتولوژی گزارش شده وجود داشت. بین میانگین سابقه جراح با برداشتن اتفاقی غده پاراتیروئید هم تفاوت آماری معناداری دیده شد(P-value<0.05).
نتیجه گیری:با توجه به نتایج می توان گفت پاراتیروئیدکتومی اتفاقی به دنبال جراحی تیروئیدکتومی از فراوانی بالایی برخوردار نبوده و فاکتورهای وضعیت بدخیمی ضایعه،نوع بخش بستری،سابقه جراح و نوع پاتولوژی ضایعه بر روی فراوانی آن موثرمی باشد