مقایسه‌ی تمرینات مقاومتی TRX و سنتی بر برخی شاخص‌های ترکیب بدن و تعادل مردان غیر فعال

حسنوند, حسام; رنجبر, روح الله; حبیبی, عبدالحمید; گوهرپی, شاهین

doi:10.22118/jsmj.2018.109739.1226

مقایسه‌ی تمرینات مقاومتی TRX و سنتی بر برخی شاخص‌های ترکیب بدن و تعادل مردان غیر فعال

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

حسام حسنوند ¹

روح الله رنجبر ¹

عبدالحمید حبیبی ²

شاهین گوهرپی ³

¹ گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران

² گروه فیزیولوژی ورزشی, دانشکده علوم ورزشی, دانشگاه شهید چمران اهواز, اهواز, ایران

³ مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی - اسکلتی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور، اهواز، ایران

10.22118/jsmj.2018.109739.1226

چکیده

زمینه و هدف: ترکیب بدنی و تعادل مناسب، همواره از ارکان اصلی حفظ سلامت و بهبود کیفیت زندگی افراد جامعه می‌باشد. تحقیق حاضر با هدف بررسی مقایسه‌ی اثر تمرینات مقاومتی با TRX و سنتی بر برخی شاخص‌های ترکیب بدن و تعادل مردان غیرفعال بود.

روش بررسی: در این پژوهش نیمه تجربی، 30 مرد غیرفعال (سن 23/3 ± 23/29، BMI 24/1 ± 03/26) به‌طور تصادفی به دو گروه تمرین مقاومتی با TRX (15 نفر) و تمرین مقاومتی سنتی (15 نفر) تقسیم شدند. قبل و پس از 8 هفته تمرین از آزمودنی‌ها ارزیابی ترکیب بدنی (وزن، BMI و درصد چربی بدن) و تعادل با سه وضعیت (دوپا، پای راست و پای چپ) به‌وسیله‌ی دستگاه تعادل سنج بایودکس به عمل آمد.

یافته‌ها: در شاخص‌های ترکیب بدنی، تفاوتی بین دو گروه مشاهده نگردید (05/0
P). طبق نتایج بین گروهی، تعادل کلی دوپا، پای چپ و تعادل میانی-جانبی دو پا، پای راست و پای چپ در گروه TRX به‌طور معنی‌داری نسبت به گروه سنتی بهتر بود (05/0>P). همچنین، درحالی‌که بهبود تعادل میانی-جانبی دو پا و پای راست تنها پس از تمرین TRX معنی‌دار بود (05/0>P)، پس از تمرین سنتی کاهش معنی‌داری در تعادل کلی و تعادل قدامی-خلفی پای راست مشاهده شد (05/0>P).

نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد در مقایسه با تمرینات مقاومتی سنتی، انجام تمرینات مقاومتی با TRX در بهبود تعادل (و نه ترکیب بدنی) نتایج بهتری به ارمغان می‌آورد.

کلیدواژه‌ها

تمرین مقاومتی با TRX

تمرین مقاومتی سنتی

ترکیب بدنی

تعادل