مجله علمی پزشکی جندی شاپور

مجله علمی پزشکی جندی شاپور

بررسی اثر تجویز درون صفاقی عصاره هیدروالکلی گیاه چویل بر صرع ناشی از پنتیلن تترازول PTZ ) ) در موش سفید کوچک آزمایشگاهی نر..

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ایذه، ایذه،ایران
2 گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایذه
10.22118/jsmj.2018.101908.1178
چکیده
زمینه و هدف: تشنج از مهمترین علایم صرع است که به علت فعالیت الکتریکی غیرطبیعی نورون‌های مغز ایجاد می‌شود. به دلیل عوارض جانبی داروهای شیمیایی، کاربرد داروهای گیاهی می‌تواند جایگزین مناسبی برای کنترل تشنج باشد. در این مطالعه اثر عصاره گیاه چویل Ferulae angulata (Schlecht) Boiss بر صرع ناشی از پنتیلن تترازول(PTZ) در موش سفید کوچک نر بررسی گردید. روش بررسی:در این مطالعه تجربی 48 سر موش سفید کوچک نر با نژاد NMRI و محدوده وزنی 30-25 گرم انتخاب و به 6 گروه شامل گروه کنترل منفی دریافت‌کننده سرم فیزیولوژی، گروه کنترل مثبت دریافت کننده دیازپام به عنوان یک داروی ضد‌تشنج به میزانmg/kg 1 و چهار گروه آزمایش تقسیم شدند. گروه کنترل فقط داروی PTZ دریافت کرد و گروه‌های آزمایش به ترتیب دوزهای mg/kg 100،200،400،800 از عصاره را دریافت کردند. 30دقیقه بعد به موش های تمام گروه‌ها، پنتیلن تترازول با دوز mg/kg ٨5 به صورت درون صفاقی تزریق و رفتارهای تشنجی حیوانات ثبت شد.
یافته‌ها: تزریق عصاره هیدروالکلی گیاه چویل با دوز mg/kg 400 باعث تاخیر زمان شروع تشنج (001/۰P<)، و کاهش مدت تشنج کلونیک شد که در دوزهای ۲۰۰ و ۴۰۰ mg/kg بیشترین اثر را (01/۰P<)،(001/۰P<) بترتیب نشان داد. همچنین تجویز عصاره چویل باعث کاهش مدت تونیک–کلونیک و کاهش کل مدت تشنج در حیوانات گردید.
نتیجه گیری: در مجموع می توان گفت تزریق درون صفاقی عصاره هیدروالکلی چویل سبب ایجاد تاخیر در حملات در فازهای مختلف تشنج می گردد و به نظر میرسد مطالعات آینده برای جداسازی و تعیین مواد موثر و شناخت مکانیسم اثر آن ضروری باشد.
کلیدواژه‌ها

دوره 17، شماره 1 - شماره پیاپی 112
فروردین و اردیبهشت 1397

  • تاریخ دریافت 04 آذر 1396
  • تاریخ بازنگری 07 اسفند 1396
  • تاریخ پذیرش 15 اسفند 1396