زمینه و هدف: بیماری کبد چرب غیر الکلی شایع ترین بیماری کبدی در دنیا است. مهم ترین درمان آن اصلاح سبک زندگی به ویژه انجام فعالیت ورزشی است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر تمرین مقاومتی و تمرین تناوبی شدید بر شاخص های بیوشیمیایی کبد چرب، مقاومت به انسولین و محتوای چربی کبدی انجام شد. روش بررسی: در یک مطالعه ی نیمه تجربی، 22 مرد چاق غیرفعال مبتلا به کبد چرب به صورت تصادفی به دو گروه تمرین مقاومتی (شدت 70-65 درصد یک تکرار بیشینه) و تمرین تناوبی شدید (12-6 وهله یک دقیقه ای دویدن با شدت 85–80 درصد ضربان قلب بیشینه و 2 دقیقه استراحت فعال) تقسیم شدند. تمرینات 3 جلسه در هفته و به مدت 12 هفته اجرا شد. غلظت پلاسمایی آمینو ترانسفراز های کبدی، نیمرخ لیپیدی، شاخص مقاومت به انسولین و محتوای چربی کبدی پیش از مداخله و 72 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین اندازه گیری شد. یافته ها: غلظت آنزیم ALT در هر دو گروه مقاومتی (046/0 = p) و تناوبی (011/0 = p) به طور معناداری کاهش یافت. انسولین ناشتا و شاخص مقاومت به انسولین در هر دو گروه کاهش معناداری نشان داد (001/0 ≥p). محتوای چربی کبدی اندازه گیری شده بوسیله سونوگرافی در هر دو گروه کاهش یافت. نیم رخ لیپیدی در هر دو گروه بهبود یافت. نتیجه گیری: به نظر می رسد هر دو نوع تمرین مقاومتی و تمرین تناوبی شدید راهبردهای تمرینی مناسبی برای کاهش غلظت پلاسمایی ALT پلاسما، نیم رخ لیپیدی، مقاومت به انسولین و محتوای چربی کبد است.