ملانومای متاستاتیک بدخیم‌ترین نوع سرطان پوست است؛ سختی‌های درمان ملانوما به وجود سلول‌های بنیادی سرطان در ملانوما نسبت داده‌ شده‌اند. خصوصیات سلول‌های بنیادی سرطانی می‌تواند به‌وسیله به هم خوردن تنظیم مسیرهای پیام‌رسانی سلولی Notch و wnt به دست بیاید. هدف ما از این مطالعه به دست آوردن سلول‌های بنیادی ملانوما از رده سلولی متاستاتیک A375 و سپس بررسی خودنوزایی و خصوصیات بنیادینگی و همچنین بررسی میزان بیان ژنهای مرتبط با دو مسیر Wnt و Notch در این سلول‌ها نسبت به سلول‌های چسبنده توموری است.
سلول‌های اسفیری از سلول‌های چسبنده توموری جدا شدند. اسفیرزایی و کلنی زایی، بیان پروتئین‌های CD133 و Nestin، ژن‌های Nanog, NESTIN و Oct4 به‌عنوان ژن‌های مرتبط با بنیادینگی و ژن‌های مسیر Notch و Wnt در دو گروه اسفیری و سلول‌های چسبنده توموری بررسی شدند.
با توجه به نتایج ما، سلول‌های اسفیری قدرت اسفیرزایی و کلنی زایی و بیان پروتئین Nestin بالاتری از سلول‌های چسبنده توموری داشتند؛ درحالی‌که بیان CD133 به‌طور معنی‌داری تغییر نداشت. ژن‌های مسیر Wnt و ژن‌های فرودست آن (β-catenin, cyclinD1, c-Myc)، ژن‌های فرودست مسیر Notch شامل ژن‌های (Notch1, HES1) و ژن‌های Nanog و NESTIN در اسفیرها بیان بالایی داشت.
نتایج ما شواهد محکمی برای خصوصیات شبه بنیادی بودن اسفیرها به‌عنوان مدل مؤثری در تحقیق سلول‌های بنیادی ملانوما فراهم کرد، یافته‌های ما افزایش بیان مسیرهای Notch و wnt در سلول‌های اسفیری رده سلولی ملانومای متاستاتیک A375 را به‌عنوان سلول‌های شبه بنیادی برای اولین بار تائید کرد که این یافته‌ها می‌توانند در درمان و هدف‌گیری سلول‌های بنیادی ملانوما به کار روند.