مقایسه اثر مزمن مکمل کافئین و تمرینات ورزشی بر سطوح سرمی اینترلوکین-6 و ترکیب بدن در مردان چاق

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی ،دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشکده ادبیات، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران

3 دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه

4 دانشکده علوم ورزشی ، دانشگاه ارومیه ، ایران

5 فیزیولوژی ورزشی ، دانشکده علوم انسانی ، گروه تربیت بدنی ، لرستان ، ایران

6 کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

10.22118/jsmj.2022.154036

چکیده

زمینه و هدف: چاقی از عوامل ایجاد کننده التهاب مزمن می شود و مداخله های ضد چاقی مانند تمرینات ورزشی و مصرف کافئین می تواند در کاهش التهاب موثر باشند. هدف از مطالعه حاضر تعیین تأثیر مصرف مزمن کافئین و تمرینات هوازی بر سطوح سرمی اینترلوکین-6 (IL-6) و ترکیب بدن در مردان چاق بود.
روش بررسی: در این مطالعه نیمه تجربی، 40 مرد چاق با میانگین سنی 74/2±8/32سال و میانگین شاخص توده بدنی 37/1±98/30 کیلوگرم بر مترمربع به صورت تصادفی در 4 گروه 10 نفری: دارونما، مکمل، دارونما+تمرین و مکمل+تمرین قرار گرفتند. برنامه تمرین هوازی شامل 45-25 دقیقه دویدن با شدت %85-55 ضربان قلب بیشینه به مدت 8 هفته، 3 جلسه در هفته بود. میزان مصرف‌ مکمل، روزانه 500 میلی‌گرم کافئین و دارونما نیز شامل کپسول‌های 500 میلی گرم حاوی مالتو دکسترین بود. نمونه‌گیری خونی پس از 12 ساعت ناشتایی قبل از شروع مطالعه و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی انجام شد. داده‌ها با استفاده از آزمون ANOVA یک ‌طرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح 05/0>P تجزیه و تحلیل شد.
یافته ها: کاهش معنی‌داری در سطح سرمی IL-6، شاخص توده بدن و درصد چربی بدن و افزایش VO2maxدر گروه های تمرین-دارونما و تمرین-کافئین نسبت به گروه های کافئین و دارونما مشاهده شد (001/0>P).
نتیجه گیری: تمرینات هوازی با بهبود ترکیب بدنی نقش مثبتی در کاهش IL-6 در مردان چاق دارد و تمرینات ورزشی به همراه کافئین هیچ برتری خاصی نسبت به تمرینات ورزشی به تنهایی بر ترکیب بدنی و IL-6 ندارد.

کلیدواژه‌ها