تأثیرخستگی ناشی از دویدن وامانده ساز بر تعادل ایستا و پویا در زنان دارای هایپرلوردوزیس

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 آموزشکده فنی و حرفه ای امام علی ،صفادشت ،تهران، ایران

2 دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

3 مرکز تحقیقات گوارش و کبد کودکان، دانشگاه علوم پزشکی زابل، زابل، ایران

4 گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشگاه بجنورد ، بجنورد، ایران

5 دانشکده فنی و حرفه ای سما، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اندیشه، اندیشه، ایران

10.22118/jsmj.2021.251080.2239

چکیده

زمینه و هدف: هایپرلوردوزیس یکی از ناهنجاری های ستون فقرات می باشد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر خستگی ناشی از دویدن وامانده ساز بر تعادل ایستا و پویا در زنان مبتلا به هایپرلوردوزیس بود.
مواد و روش ها: در تحقیق نیمه تجربی حاضر 30 زن با انحنای ستون فقرات کمری بیشتر از 40 درجه در گروه های تجربی کنترل وارد شدند. میزان لوردوز کمری با خط کش منعطف و تعادل ایستا و پویا، میزان تغییرات جابه‌جایی و مسافت مرکز فشار پا (COP)، با چشمان باز روی سطح سخت با دستگاه بایودکس در دو شرایط قبل از خستگی (3تکرار) و پس از خستگی (3تکرار)، اندازه گیری شد. برای اجرای برنامه خستگی تا حد واماندگی از آزمون سایمون استفاده شد.
نتایج: خستگی ناشی از دویدن تا سرحد واماندگی، تأثیر معناداری بر تعادل ایستا و پویا (جابه‌جایی COP) داشت. ایجاد خستگی با پروتکل سایمون در جهت های سخت آزمون تعادل پویا (قدامی، قدامی ـ خارجی و خارجی) نسبت به قبل از پروتکل خستگی تفاوت معنی داری در تعادل پویا بر روی آزمودنی ها داشت.
نتیجه گیری: با توجه به نتایج می توان گفت که خستگی با کاهش کنترل پاسچر موجب کاهش تعادل در زنان مبتلا به هایپرلوردوزیس کمری می شود.

کلیدواژه‌ها