مقدمه و هدف: شیوع فزاینده عفونت‌های قارچی ، نگرانی‌های جدی را در مورد پیامدهای بلندمدت این عفونت‌ها، از جمله تأثیر آن‌ها بر سلامت تولید مثل، ایجاد کرده است. این مرور به بررسی نقش عفونت‌های قارچی و مایکوتوکسین‌های قارچی در ناباروری و پتانسیل درمانی راهکارهای موجود می‌پردازد.
مواد و روش ها: این مطالعه یک مرور سیستماتیک مطابق دستورالعمل PRISMA است. جستجو در پایگاه‌های PubMed، Scopus و Web of Science تا مارس ۲۰۲۶ انجام شد. از مجموع ۵۲۵ مقاله شناسایی‌شده، پس از حذف موارد تکراری و غربالگری، ۲۰۵ مقاله به‌صورت متن کامل بررسی و در نهایت ۳۴ مطالعه وارد مرور شدند.
یافته‌ها : یافته‌های اصلی این مطالعه در پنج محور عمده دسته‌بندی شدند: (۱) اثرات مستقیم گونه‌های کاندیدا بر کیفیت اسپرم از طریق القای آپوپتوز و اختلال عملکرد میتوکندری؛ (۲) نقش مایکوتوکسین‌های ZEA و DON در ایجاد اختلالات تولیدمثلی از طریق القای استرس اکسیداتیو و برهم‌زدن تعادل هورمونی؛ (۳) شواهد موجود درباره حضور مایکوتوکسین‌ها در مایع فولیکولی زنان مبتلا به ناباروری؛ (۴) تأثیر دیس‌بیوز میکروبیوم آندومتر بر پیامدهای لقاح آزمایشگاهی (IVF)؛ و (۵) نقش اختلالات قارچی سیستمیک نادر در کاهش باروری از طریق ایجاد اختلالات اندوکرین.
نتیجه گیری: شواهد کنونی گرد آوری شده در این مرور نشان می‌دهند که عفونت‌های قارچی و مایکوتوکسین‌های مشتق از قارچ‌ها از طریق مکانیسم‌های مولکولی و سلولی متعدد در بروز ناباروری نقش دارند. با این حال، انجام مطالعات بالینی آینده‌نگر با کیفیت بالا برای اثبات روابط علّی و توسعه راهبردهای پیشگیرانه و درمانی مبتنی بر شواهد ضروری است.