مقدمه : اختلال اضطراب اجتماعی یک اختلال شایع و ناتوان‌کننده است که فهم سازوکارهای زیربنایی آن برای درمان اثربخش ضروری است. ابعاد سرشت و منش در مدل روان‌زیستی کلونینگر، چارچوبی کلیدی برای تبیین این آسیب‌پذیری شخصیتی فراهم می‌کنند.
هدف : هدف این مطالعه، مقایسه پروفایل شخصیتی بیماران مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی با گروه کنترل سالم بر اساس هفت بعد مدل کلونینگر و بررسی نقش متغیرهای جمعیت‌شناختی بود.
روش : در این مطالعه مورد-شاهدی، ۶۰ بیمار مبتلا به SAD (تشخیص‌داده‌شده با SCID-5، بدون درمان دارویی جاری) و ۶۰ فرد سالم بررسی شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه سرشت و منش کلونینگر (TCI-125) جمع‌آوری و با آزمون‌های من-ویتنی U و محاسبه اندازه اثر در نرم‌افزار -SPSS-27 تحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که بیماران مبتلا به SAD در تمامی ابعاد سرشتی (نوجویی، آسیب‌گریزی، پاداش‌خواهی) و ابعاد منشی (پشتکار، همکاری، خودراهبری، خودفراروی)، نمرات به طور معناداری بالاتری نسبت به گروه کنترل کسب کردند (تمامی0.01>p ). محاسبه اندازه اثر نشان داد که بزرگترین تفاوت‌های بالینی مربوط به آسیب‌گریزی (HA) (r=0.84) و همکاری (CO) (r=0.72) است. ابعاد خودراهبری (SD) و نوجویی (NS) نیز برخلاف انتظار بالا بودند.
نتیجه‌گیری : این مطالعه یک پروفایل شخصیتی با افزایش کلی نمرات در بیماران SAD را آشکار می‌سازد. یافته غیرمنتظره مبنی بر نمرات بالاتر در خودراهبری و پشتکار، این فرضیه را مطرح می‌کند که این ویژگی‌ها ممکن است ماهیتی کمال‌گرایانه و اضطراب‌محور داشته باشند. این یافته بر ضرورت ارزیابی کامل شخصیت برای طراحی مداخلاتی تأکید دارد که فراتر از اضطراب، الگوهای منشی ناسازگارانه را نیز هدف قرار می‌دهند.