زمینه و هدف:لنفوم‌های غیرهوچکین از شایع‌ترین بدخیمی‌های سیستم لنفاوی هستند که می‌توانند با تظاهرات اولیه در ناحیه سروگردن بروز یابند. این مطالعه با هدف بررسی ویژگی‌های کلینیکوپاتولوژیک و بقای لنفوم‌های غیرهوچکین سروگردن در بیماران مراجعه‌کننده به بیمارستان شهید صدوقی یزد انجام شد.

روش بررسی‌:این مطالعه از نوع توصیفی–تحلیلی با رویکرد بقا بوده و به‌صورت گذشته‌نگر انجام شد. کلیه بیماران مبتلا به لنفوم‌های غیرهوچکین سروگردن که نمونه پاتولوژیک آن‌ها طی سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۹ در بخش پاتولوژی بیمارستان شهید صدوقی یزد بررسی شده بود، وارد مطالعه شدند. اطلاعات دموگرافیک، یافته‌های پاتولوژیک بر اساس طبقه‌بندی WHO، علائم بالینی، محل آناتومیک درگیری، نوع درمان و وضعیت بقا از پرونده بیماران و پیگیری تلفنی استخراج شد.

یافته‌ها:در مجموع ۵۵ بیمار وارد مطالعه شدند. شایع‌ترین نوع پاتولوژیک، Diffuse large B cell lymphoma با فراوانی ۴/۷۶٪ بود. شایع‌ترین تظاهر بالینی، توده گردنی (۶/۶۳٪) و شایع‌ترین محل درگیری، ناحیه گردن بود. بیشترین میانگین سنی بیماران مربوط به لنفوم‌های T-cell و کمترین میانگین سنی مربوط به لنفوم بورکیت بود که این تفاوت از نظر آماری معنادار بود (001/0=P). نوع درمان با نوع پاتولوژیک ارتباط معنادار نشان داد (001/0=P). در پایان دوره پیگیری، ۳۲/۷٪ بیماران فوت کرده بودند و میانگین بقای بیماران ۵/۷۹ ماه به‌دست آمد.

نتیجه‌گیری: لنفوم Diffuse large B cell شایع‌ترین نوع لنفوم غیرهوچکین سروگردن در بیماران مورد بررسی است. ویژگی‌های کلینیکوپاتولوژیک، نوع درمان و نوع پاتولوژیک لنفوم تأثیر قابل‌توجهی بر بقا دارند. شناخت این الگوها می‌تواند در بهبود تصمیم‌گیری‌های تشخیصی و درمانی بیماران مبتلا به لنفوم‌های غیرهوچکین سروگردن مؤثر باشد.