زمینه و هدف: با توجه به محدودیت زمان و امکانات در برنامه‌ریزی تمرینی، تعیین بهینه‌ترین حجم تمرین مقاومتی برای بهبود سلامت متابولیک از اهمیت بالینی و عملی برخوردار است. هدف تحقیق حاضر تعیین اثر تمرینات مقاومتی با حجم متفاوت بر پروفایل لیپیدی در مردان چاق غیرفعال بود.
روش بررسی: در تحقیق نیمه‌تجربی حاضر ۶۰ مرد چاق ساکن شهر اهواز به روش هفمند انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در سه گروه مداخله تمرین مقاومتی با حجم‌های کم، متوسط و بالا و یک گروه کنترل قرار گرفتند. پروتکل تمرینی به مدت ۱۲ هفته و سه جلسه در هفته اجرا شد. شاخص‌های لیپیدی قبل و پس از مداخله اندازه‌گیری و با استفاده از آزمون ANCOVA تحلیل شد.
یافته ها: هر سه حجم تمرینی موجب کاهش معنادار LDL و کلسترول تام نسبت به گروه کنترل شد (01/0 > P). کاهش تری گلیسیرید (001/0 > P) و افزایش HDL (05/0 > P) در گروه های تمرین با حجم متوسط و بالا نسبت به گروه کنترل معنادار بود ولی در گروه تمرین با حجم کم نسبت به گروه تمرین با کنترل معنادار نبود (05/0 < P).
نتیجه گیری: بر اساس نتایج تمرینات مقاومتی، بدون در نظر گرفتن حجم، یک راهکار مؤثر برای بهبود پروفایل لیپیدی در مردان چاق غیرفعال است. با این حال، تمرین با حجم‌های متوسط و بالا، به‌ویژه تری‌گلیسیرید و HDL برتری واضحی نسبت به تمرین با حجم کم نشان داد. بنابراین، به منظور دستیابی به حداکثر فواید متابولیک، توصیه می‌شود برنامه‌های تمرینی با حجم کافی طراحی و اجرا گردند.