اثر فعالیت با شدت های مختلف بر تراکم پروتئین SERCA2a و فسفولمبان در عضلات تند و کند انقباض موش های صحرایی نر نژاد ویستار

مرادی, همت اله; اسفرجانی, فهیمه; مرندی, سید محمد

doi:10.22118/jsmj.2018.130772.1359

اثر فعالیت با شدت های مختلف بر تراکم پروتئین SERCA2a و فسفولمبان در عضلات تند و کند انقباض موش های صحرایی نر نژاد ویستار

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

همت اله مرادی ¹

فهیمه اسفرجانی ²

سید محمد مرندی ³

¹ گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.

² گروه فیزیولوژی ورزشی، فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

³ گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

10.22118/jsmj.2018.130772.1359

چکیده

زمینه و هدف؛ هدف تحقیق حاضر بررسی تاثیر شدت فعالیت و نوع تار عضلانی بر SERCA2 و پروتئین مهاری آن PLN میباشد.
روش بررسی؛ 18 موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار با وزن 35 ±325 گرم، به صورت تصادفی در سه گروه تمرین سبک(LIT)، تمرین شدید(HIT)، و کنترل(CO) قرار گرفتند. شدت تمرین گروه LIT و HIT به ترتیب با سرعت های، 12 تا 15، و 25 تا 30 متر بر دقیقه، با تناوب استراحتی فعال 10 متر بر دقیقه بود. اضافه بار و زمان تمرین بر اساس مسافت تمرینی تعیین میگردید. پروتکل تمرین 5 روز در هفته و به مدت 8 هفته اجرا گردید. در پایان عضلات بازکننده طویل انگشتان(EDL) و نعلی(Sol) استخراج و با استفاده از هموژنایزر به سرم تبدیل گردیدند. سپس با استفاده از کیتهای الایزا شرکت Zellbio آلمان و دستگاه الایزای Biotek تحلیل شدند. از آمار استنباطی ANOVA، t استودنت، و تحلیل عاملی در سطح (05/0α=) برای تحلیل دادهها استفاده گردید.
یافتهها؛ نتایج تحقیق نشان داد که اثر اصلی فاکتور شدت تمرین بر میزان تراکم SERCA2a و PLN تنها در عضلات EDL معنیدار بود(05/0>P) و بین دو فاکتور اصلی شدت تمرین و نوع عضله بر تراکم SERCA2a، و همچنین تراکم PLN اثر تقابلی معنی داری وجود داشت(05/0>P). نسبت PLN به SERCA2a در گروه LIT و HIT در مقایسه با گروه کنترل به ترتیب 29% و %4 کاهش یافت.
نتیجه گیری؛ تمرین شدت بالا در بهبود نسبت PLN به SERCA2a بویژه در تارهای تند انقباض موثرتر است

کلیدواژه‌ها

فسفولمبان

SERCA2a

تمرین شدت بالا

تمرین کم شدت