اثر تواتر هفتگی تمرینات اینتروال هوازی بر سطح سرمی آسپروسین ناشتا و مقاومت به انسولین در مردان مبتلا به سندرم متابولیک

ناقوسی, عزیز; سجادیان, محمد; زیلایی بوری, شیرین; نوری, رضا; رحمانی قبادی, ماریا

doi:10.22118/jsmj.2025.542998.3974

اثر تواتر هفتگی تمرینات اینتروال هوازی بر سطح سرمی آسپروسین ناشتا و مقاومت به انسولین در مردان مبتلا به سندرم متابولیک

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

عزیز ناقوسی ¹

محمد سجادیان ²

شیرین زیلایی بوری ³

رضا نوری ⁴

ماریا رحمانی قبادی ⁵

¹ گروه فیزیولوژی

² گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران

³ گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد مسجد سلیمان، دانشگاه آزاد اسلامی، مسجد سلیمان، ایران

⁴ گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

⁵ گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد دماوند، دانشگاه آزاد اسلامی، دماوند ، ایران

10.22118/jsmj.2025.542998.3974

چکیده

زمینه و هدف: تواتر جلسات تمرین یکی از متغیرهای مهم در طراحی برنامه‌های ورزشی است که می‌تواند بر سازگاری‌های متابولیکی و پاسخ‌های فیزیولوژیک به تمرین تأثیرگذار باشد. هدف از این مطالعه بررسی اثر تواتر هفتگی تمرین بر سطح سرمی آسپروسین ناشتا و مقاومت به انسولین در مردان مبتلا به سندرم متابولیک بود.
روش بررسی: در این مطالعه نیمه‌تجربی، 45 مرد مبتلا به سندرم متابولیک به‌صورت تصادفی در سه گروه شامل تمرینات اینتروال هوازی 3 جلسه در هفته، تمرینات اینتروال هوازی 6 جلسه در هفته و گروه کنترل تقسیم شدند. حجم تمرین هفتگی در دو گروه مداخله برابر و شدت تمرین به‌صورت فزاینده تنظیم شد. پیش و پس از مداخله، مقاومت به انسولین با استفاده از شاخص HOMA-IR و سطح آسپروسین سرمی به رویش الایزا اندازه‌گیری شد. تحلیل آماری با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس انجام شد.
یافته ها: نتایج نشان داد که هر دو گروه تمرین، مقاومت به انسولین و سطح آسپروسین سرمی را نسبت به گروه کنترل به‌طور معناداری کاهش دادند (P<0.01). کاهش مقاومت به انسولین در گروه تمرین با تواتر 6 جلسه در هفته نسبت به گروه 3 جلسه‌ای به‌طور معنی‌داری بیشتر بود(P=0.016)، اما تفاوت معناداری در کاهش آسپروسین سرمی بین دو گروه تمرین مشاهده نشد (P=0.847).
نتیجه گیری: تمرینات اینتروال هوازی منظم، به ویژه با تواتر بالاتر، می‌تواند حساسیت به انسولین را بهبود بخشد و مسیرهای متابولیک مرتبط با آسپروسین را تعدیل کند. این مطالعه نشان می‌دهد که تغییر تواتر تمرین می‌تواند به عنوان یک رویکرد نوین در مدیریت غیر دارویی سندرم متابولیک مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه‌ها

سندرم متابویک

تواتر تمرین

آسپروسین

مقاومت به انسولین

موضوعات