زمینه و هدف:
مالاریا بیماری انگلی است که توسط 5 گونه پلاسمودیوم ایجاد و توسط پشه جنس آنوفل منتقل می شود. استان هرمزگان یکی از کانونهای آندمیک مالاریا درجنوب کشور می باشد. لذا مطالعه حاضر به منظور تعیین اپیدمیولوژی مالاریا دریک دوره ده ساله در استان هرمزگان طراحی شد.
روش بررسی:
جهت تعیین اپیدمیولوژی ده ساله مالاریا در استان هرمزگان، داده های سال 1391 تا 1400 از مراکز بهداشت و درمان جمع آوری شد.. اطلاعات از پرونده های بیماران شامل جنسیت، سن، فصل بیماری، ملیت، مکان سکونت ، سال و انگل های تشخیص داده شده از پرونده های بیماران استخراج شدند. داده ها با استفاده از آزمون کای اسکوئر آنالیز شدند.
یافته‌ها:
بطورکلی 682 مورد مالاریا گزارش شده است. در این مطالعه 8/87 %و 2/12 % بیماران بترتیب مرد و زن بودند. بیشترین تعداد بیماران به ترتیب در ماههای شهریور، تیر و مرداد بوده و 7/45 % موارد بیماری در تابستان و بیشتر موارد در افراد بزرگتر از 15 سال گزارش شد. درصد فراوانی بیماری مالاریا در جاسک، بندرعباس و قشم به ترتیب 9/23 % ، 3/22 % و 3/13 % بود. پلاسمودیوم ویواکس فراوانی بیشتری داشت. همچنین 3/49 % بیماران ملیت پاکستانی داشتند.
نتیجه‌گیری: فراوانی بالای بیماران با ملیت پاکستانی و افغان، نشان دهنده اهمیت تصمیم گیری و اتخاذ روشهایی برای پیشگیری و کنترل بیماری و ناقلین آن است. از طرف دیگر یافته‌های این بررسی بیانگر اهمیت توجه به برنامه‌های حذف مالاریا، ارتقاء مراقبت و پایش بومی، آموزش گروه‌های در معرض خطر و همکاری بین‌بخشی می‌باشد.