بررسی مقایسه ای دیدگاه های کارورزان و دستیاران تخصصی سال اول پیرامون علل بروز و افشای خطاهای پزشکی در بیمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در سال 1398 - 139

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران

2 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.

10.61186/jsmj.22.1.4

چکیده

خطای پزشکی رویداد زیانبار و ناخواستهای است که به صورت بالقوه میتواند باعث ایجاد عوارض و وقوع مرگ
و میر بیماران شود. این مسئله با پایبندی به استانداردهای پزشکی سختگیرانه، میتواند قابل پیشگیری باشد. جمعآوری
دادهها از سطح آگاهی کارکنان درمانی میتواند پنجرهای به افزایش سطح استاندارد خدمات و محدود کردن وقوع خطاهای
پزشکی باشد.
روش بررسی مطالعه حاضر از نوع اپیدمیولوژیک توصیفی – تحلیلی و مقطعی بود که با هدف تعیین دیدگاه 300 نفر از
کارورزان و دستیاران تخصصی سال اول نسبت به علل و اظهار خطاهای پزشکی در بیمارستانهای آموزشی دانشگاه علوم
پزشکی اهواز در سال 1398 - 1397 انجام شد و دادهها تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها میانگین نمره خطای پزشکی در کارورزان به تفکیک حیطههای مورد بررسی در حد متوسط بود. بین دستیاران با
کارورزان بر اساس شیوع خطای پزشکی به علت ویژگیهای خاص هر بیمار و بیماری رابطه معنادار وجود داشت ) 008 / 0 =
p ( . نگرش کارورزان و دستیاران نسبت به علل ارتکاب خطای پزشکی در حد متوسط بود. بین دستیاران با کارورزان بر اساس
نگرش کلی به دلایل خطاهای پزشکی رابطه معنادار وجود نداشت ) 05 / 0 < p . )
نتیجه گیری بر اساس نتایج به دست آمده از این مطالعه شایعترین علت بروز خطاهای تشخیصی پزشکی مربوط به
ویژگیهای خاص هر بیمار و بیماری است که پیشنهاد میشود با ایجاد زیرساختارهای الکترونیکی جهت ثبت سیستمی
دادههای حاصل از شرح حال و معاینات و ایجاد فرایندی برای در دسترس بودن سابقه پرونده پزشکی گذشته بیمار، میزان
بروز خطاها کاهش یابد. همچنین افزایش تعداد نفرات کارکنان پزشکی در کشیکها باید مد نظر قرار گیرد.

تازه های تحقیق

Hassan Motamed (PubMed)(Google Scholar)

کلیدواژه‌ها

موضوعات


[1] Kohn LT, Corrigan JM, Donaldson MS. To Err is Human: Building a Safer Health System. Report of the Institute of Medicine. National Academy Press. 2000. [DOI:10.17226/9728] [PMID]
[2] Leape LL, Berwick DM. Five years after to err is human: What have we learned?. Journal of the American Medical Association. 2005;293(19):2384-90. [DOI:10.1001/jama.293. 19.2384] [PMID]
[3] Waterman AD, Garbutt J, Hazel E, Dunagan WC, Levinson W, Fraser VJ, Gallagher TH. The emotional impact of medical errors on practicing physicians in the United States and Canada. The Joint Commission Journal on Quality and Patient Safety. 2007;33(8):467-76. [DOI:10.1016/s1553-7250(07) 33050-x] [PMID]
[4] Leape LL, Brennan TA, Laird N, Lawthers AG, Localio AR, Barnes BA, Hebert L, Newhouse JP, Weiler PC, Hiatt H. The nature of adverse events in hospitalized patients: results of the Harvard Medical Practice Study II. New England journal of medicine. 1991;324(6):377-84. [DOI:10.1056/NEJM199102073240605] [PMID]
[5] Rodziewicz TL, Hipskind JE. Medical error prevention. StatPearls. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing. 2020. [Link]
[6] Alsulami Z, Conroy S, Choonara I. Medication errors in the Middle East countries: A systematic review of the literature. European Journal of Clinical Pharmacology. 2013;69:995-1008.[DOI:10.1007/s00228-012-1435-y] [PMID] [PMCID]
[7] Kalra J, Massey KL, Mulla A. Disclosure of medical error: Policies and practice. Journal of the Royal Society of Medicine. 2005;98(7):307-9. [DOI:10.1258/jrsm.98.7.307] [PMID]
[8] Kaldjian LC, Jones EW, Wu BJ, Forman-Hoffman VL, Levi BH, Rosenthal GE. Disclosing medical errors to patients: Attitudes and practices of physicians and trainees. Journal of general internal medicine. 2007; 22:988-96. [DOI:10.1007/s11606-007-0227-z] [PMID] [PMCID]
[9] Hobgood C, Xie J, Weiner B, Hooker J. Error Identification, Disclosure, and Reporting: Practice Patterns of Three Emergency Medicine Provider Types. Academic emergency medicine. 2004;11(2):196-9. [PMID]
[10] Fein SP, Hilborne LH, Spiritus EM, Seymann GB, Keenan CR, Shojania KG, Shojania KG, Kagawa-Singer M, Wenger NS. The many faces of error disclosure: A common set of elements and a definition. Journal of General Internal Medicine. 2007;22: 755-61. [DOI:10.1007/s11606-007-0157-9] [PMID]
[11] Dietz I, Borasio GD, Schneider G, Jox RJ. Medical errors and patient safety in palliative care: A review of current literature. Journal of palliative medicine. 2010;13(12):1469-74. [DOI:10. 1089/jpm.2010.0228] [PMID]
[12] Barzegar A, Vashian AA, Akha HS. [Review the Opinions of Physicians in the Country Concerning the Causes of Diagnostic Medical Errors (persian)]. Iranian Journal of Forensic Medicine. 2018;23(4):233-41. [Link]
[13] Ahmadipour H, Nahid M. Medical error and related factors during internship and residency. Indian J Med Ethics. 2015;12(4):215-19. [DOI:10.20529/IJME.2015.057] [PMID]
[14] Biranvand S, Valizadeh F, Hosseinabadi R, Safari M. [Disclosing medical errors and its relationship to disclosure of actual and hypothetical errors: nursing staff's attitude (persian)]. J Med Ethics Hist Med. 2014;7(1):53-64. [Link]
[15] Pirnejad H, Poursardar S, Baghaei R. [Frequency of reported medical errors in educational centers of urmia university of medical sciences in 2014 (persian)]. J Urmia Nurs Midwifery Fac. 2018;16(7):501-7. [Link]
[16] Kuhpayehzadeh J, Soltani Arabshahi SK, Bigdeli S, Maryami F. Determine Attitudes of TUMS Residents towards Medical Errors Self-disclosure and Prevalent Factors affecting it (1391) (persian)]. Razi J Med Sci. 2013;20(108):53-60. [Link]
[17] Bagherieh F, Hashemlo L, Baghaei R, Feizi A, Shams SH. [Frequency of medication errors and its reporting according to self-report by nurses in hospitals of Khoy city (persan)]. J Urmia Nurs Midwifery Fac. 2012;10(5):721-6. [Link]
[18] Ghalandarpoor SM, Asghari F, Kaviyani A, Daeemi M. [Disclosing medical error: the attitude and practice of surgeons and surgery residents (persian)]. Iran J Med Ethics Hist Med. 2011;4(3):61-8. [Link]
[19] White AA, Gallagher TH, Krauss MJ, Garbutt J, Waterman AD, Dunagan WC, et al. The attitudes and experiences of trainees regarding disclosing medical errors to patients. Acad Med. 2008;83(3):250-6. [DOI:10.1097/ACM.0b013e3181636e96] [PMID]
[20] Mahmoodabadi HB, Setareh M, Nejadnick M, Niknamian M, Ayoobian A. [The frequency and reasons of medical errors in cases referred to Isfahan Legal Medicine Center (persian)]. Health Information Management. 2012;9(1):109. [Link]
[21] Gallagher TH, Waterman AD, Garbutt JM, Kapp JM, Chan DK, Dunagan WC, et al. US and Canadian physicians' attitudes and experiences regarding disclosing errors to patients. Arch Intern Med. 2006;166(15):1605-11. [DOI:10.1001/archinte.166.15. 1605] [PMID]
[22] Motamed H, Sharifi MD. Medication and Human Errors in Emergency Medicine. Jundishapur Journal of Natural Pharmaceutical Products; 2017;12(1):e13863. [Link] [23] Fatima, S., Soria, S. & Esteban- Cruciani, N. Medical errors during training: how do residents cope?: a descriptive study. BMC Med Educ. 2021;21(1):1-6. [DOI:10.1186/s12909-021-02850-1] [24] West CP, Huschka MM, Novotny PJ, et al. Association of Perceived Medical Errors with Resident Distress and Empathy: A Prospective Longitudinal Study. JAMA. 2006;296(9):1071-1078. [DOI:10.1001/jama.296.9.1071] [PMID]