دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مجله علوم پزشکی جندی شاپور 25 2 2026 05 22 The Effect of Resistance Training Volume on Improving Lipid Profile in Sedentary Obese Men اثر حجم تمرینات مقاومتی بر بهبود پروفایل لیپیدی در مردان چاق غیرفعال 90 101 248147 10.22118/jsmj.2025.562328.4089 FA رضا کوتی گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، کیش، ایران. 0009-0005-3326-8059 حشمت اله پارسیان گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، شهر قدس، ایران. 0009-0009-5088-4696 محمد سجادیان گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران. 0000-0002-3218-492X سید علی حسینی گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد مرودشت، دانشگاه ازاد اسلامی، مرودشت، ایران. 0000-0001-9122-3952 روح الله ارشادی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران. 0000-0003-3723-4014 Journal Article 2025 11 26 Background and Aim: Given the constraints of time and resources in exercise programming, determining the optimal volume of resistance training for improving metabolic health is of significant clinical and practical importance. The aim of the present study was to determine the effect of resistance training with different volumes on the lipid profile in sedentary obese men. Methods: In this quasi-experimental study, 60 obese men residing in Ahvaz city were purposively selected and randomly assigned to three intervention groups performing resistance training with low, moderate, and high volumes, and one control group. The training protocol was conducted for 12 weeks, three sessions per week. Lipid profile indices were measured before and after the intervention and analyzed using ANCOVA. Findings: All three training volumes caused a significant reduction in LDL and total cholesterol compared to the control group (P < 0.01). Reduction in triglycerides (P < 0.001) and increase in HDL (P < 0.05) were significant in the moderate and high-volume training groups compared to the control group, but were not significant in the low-volume training group compared to the control (P > 0.05). Conclusion: Based on the results, resistance training, regardless of volume, is an effective strategy for improving the lipid profile in sedentary obese men. However, training with moderate and high volumes showed a clear superiority over low-volume training, particularly for triglycerides and HDL. Therefore, to achieve maximum metabolic benefits, it is recommended to design and implement training programs with sufficient volume. زمینه و هدف: با توجه به محدودیت زمان و امکانات در برنامه‌ریزی تمرینی، تعیین بهینه‌ترین حجم تمرین مقاومتی برای بهبود سلامت متابولیک از اهمیت بالینی و عملی برخوردار است. هدف تحقیق حاضر تعیین اثر تمرینات مقاومتی با حجم متفاوت بر پروفایل لیپیدی در مردان چاق غیرفعال بود. روش بررسی: در تحقیق نیمه‌تجربی حاضر ۶۰ مرد چاق ساکن شهر اهواز به روش هفمند انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در سه گروه مداخله تمرین مقاومتی با حجم‌های کم، متوسط و بالا و یک گروه کنترل قرار گرفتند. پروتکل تمرینی به مدت ۱۲ هفته و سه جلسه در هفته اجرا شد. شاخص‌های لیپیدی قبل و پس از مداخله اندازه‌گیری و با استفاده از آزمون ANCOVA تحلیل شد. یافته ها: هر سه حجم تمرینی موجب کاهش معنادار LDL و کلسترول تام نسبت به گروه کنترل شد (01/0 > P). کاهش تری گلیسیرید (001/0 > P) و افزایش HDL (05/0 > P) در گروه های تمرین با حجم متوسط و بالا نسبت به گروه کنترل معنادار بود ولی در گروه تمرین با حجم کم نسبت به گروه تمرین با کنترل معنادار نبود (05/0 < P). نتیجه گیری: بر اساس نتایج تمرینات مقاومتی، بدون در نظر گرفتن حجم، یک راهکار مؤثر برای بهبود پروفایل لیپیدی در مردان چاق غیرفعال است. با این حال، تمرین با حجم‌های متوسط و بالا، به‌ویژه تری‌گلیسیرید و HDL برتری واضحی نسبت به تمرین با حجم کم نشان داد. بنابراین، به منظور دستیابی به حداکثر فواید متابولیک، توصیه می‌شود برنامه‌های تمرینی با حجم کافی طراحی و اجرا گردند.

https://jsmj.ajums.ac.ir/article_248147_fdd3aca21164bfc68d430bbfc378c14a.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مجله علوم پزشکی جندی شاپور 25 2 2026 05 22 Investigating the Effect of P6 Acupressure on Vaccination-Related Pain Intensity and Anxiety in 6-Year-old Children بررسی تأثیر طب فشاری در نقطۀ 6 Pبر شدت درد و اضطراب ناشی از واکسیناسیون کودکان 6 ساله 102 113 248146 10.22118/jsmj.2025.540531.3966 FA حسین طوفانی نژاد کارشناس ارشد پرستاری سلامت جامعه، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران. 0009-0004-7586-1486 زهرا ایزدپناه کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران. 0009-0000-1694-8283 غلامرضا شریف زاده استادیار گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران. 0000-0003-4812-0223 حمیده حسینی مربی گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران. 0000-0001-7343-9485 مرضیه ترشیزی گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران. 0000-0003-1793-6414 Journal Article 2025 08 10 Introduction:Vaccination is the most common painful procedure in childhood and its pain control is important. This study was conducted with the aim of investigating the effect of acupressure at the P6 point on the severity of pain and anxiety caused by vaccination in 6-year-old children. Methods:The present study was a randomized controlled field trial study conducted in 2022 on 80 healthy 6-year-old children referred to health centers in birjand for the DTP vaccine injection. Children were randomly assigned to two groups of acupressure at the P6 point and control. Data collection tools: included a personal information form and a visual analogue scale (VAS) and the observational scale of anxiety caused by therapeutic procedures in children revised (OSBD-R). Data were analyzed using Kolmogorov, Smirnov,and Mann-Whitney tests in SPSS 16 version 16 software. A p value of less than 0.05 was considered significant. Findings:There was no significant difference in pain intensity after vaccination in the two groups. After vaccination, the mean pain intensity score in the acupressure group was 3.12±1.4 and the control group was 3.35±1.39. (P=0.28). Also,the mean anxiety score in the acupressure group was 0.98±0.83 and 1.95±1.22 in the control group. (P<0.001). Therefore, anxiety in the acupressure group was significantly lower than in the control group. Conclusion:No statistically significant difference was observed between the mean pain intensity in the two study groups, but acupressure at point P6 was effective in reducing anxiety caused by vaccination in 6-year-old children, so it can be used to reduce anxiety during vaccination of children. مقدمه:واکسیناسیون شایع ترین رویه دردناک دوران کودکی است و کنترل درد آن اهمیت دارد.این پژوهش با هدف بررسی تأثیر طب فشاری در نقطه P6 برشدت درد و اضطراب ناشی از واکسیناسیون کودکان 6 ساله انجام گرفت. روش کار:مطالعه حاضر مطالعه کارآزمایی میدانی شاهد دار تصادفی در سال 1401 بر روی 80 کودک 6 ساله مراجعه کننده به مراکز بهداشت شهر بیرجند جهت تزریق واکسن ثلاث انجام شد.کودکان به صورت تصادفی به دو گروه طب فشاری در نقطه P6 و کنترل قرار گرفتند.ابزار جمع آوری داده هاشامل فرم اطلاعات فردی و ابزار اندازه گیری دیداری درد (VAS) و مقیاس مشاهده ای اضطراب ناشی از رویه های درمانی در کودکان تجدیدنظر شده (OSBD-R) بود. داده ها با استفاده از آزمون های آماری کلموگراف اسمیرنوف و من ویتنی در نرم افزار SPSS 16 تجزیه و تحلیل شد.میزان p کمتر از 0.05 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته ها :شدت درد پس از انجام واکسیناسیون در دو گروه تفاوت معنا دار نداشت.پس از واکسیناسیون میانگین نمره شدت درد در گروه طب فشاری 4/1±12/3 و گروه کنترل 1.39±3.35 بود (p=0.28) همچنین میانگین نمره اضطراب در گروه طب فشاری 0.83±0.98 و در گروه کنترل 1.22±1.95 بود. (0.001>p). بنابراین اضطراب در گروه طب فشاری به طور معنا داری کمتر از گروه کنترل بود. نتیجه گیری:تفاوت آماری معنا داری بین میانگین شدت درد در دو گروه مطالعه مشاهده نشد، اما طب فشاری در نقطه 6Pدر کاهش اضطراب ناشی از واکسیناسیون کودکان 6 ساله موثر بوده است لذا می تواند جهت کاهش اضطراب حین واکسیناسیون کودکان استفاده شود.

https://jsmj.ajums.ac.ir/article_248146_ab1a4ee2c3a780ef31f3eb2c97d8f614.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مجله علوم پزشکی جندی شاپور 25 2 2026 05 22 Comparing the Effects of Eight Weeks of Combined Training with Different Aerobic Components on Serum Serotonin Levels and Muscle Strength in Elderly Patients with Parkinson's Disease مقایسۀ اثر هشت هفته تمرین ترکیبی با بخش هوازی متفاوت بر سطح سروتونین سرمی و قدرت عضلانی در سالمندان مبتلا به پارکینسون 114 126 248149 10.22118/jsmj.2026.578938.4160 FA الهه درودی گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. 0000-0003-1683-6104 مهتاب معظمی گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. 0000-0001-8354-2662 ناهید بیژه گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. 0000-0003-3566-458X علی شعیبی گروه مغز و اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. 0000-0002-5987-3290 Journal Article 2026 04 18 Background and Aim: Despite the widespread prescription of exercise in Parkinson's disease, the comparative clinical efficacy of different training types on serotonin and muscle strength remains unclear. This study aimed to compare the effects of eight weeks of combined training with different aerobic components on serum serotonin and muscle strength in elderly patients with Parkinson's disease. Methods: Thirty patients with Parkinson's disease (66.37 ± 5.10 years) were assigned to resistance-interval training, resistance-continuous training, and control groups. Fasting blood samples and muscle strength were measured before and after eight weeks of training (three sessions/week). Results: Thirty patients completed the training protocol. Repeated-measures ANOVA showed significant increases in serum serotonin (P=0.003, F=7.45, η²p=0.35) and muscle strength (P<0.001, F=96.20, η²p=0.77) in both training groups compared to controls. However, no significant difference was observed between the two training groups (P>0.05). Conclusion: Combined training, regardless of aerobic type (interval or continuous), significantly increases serum serotonin and muscle strength in elderly patients with Parkinson's disease. The lack of difference between groups suggests the resistance component is the primary driver of these adaptations, and both aerobic modalities are equally effective. These findings introduce combined training as a flexible, non-pharmacological rehabilitation strategy for Parkinson's disease. زمینه و هدف: علیرغم تجویز گسترده ورزش در پارکینسون، اثربخشی بالینی مقایسه‌ای انواع آن بر سروتونین و قدرت عضلانی همچنان در هاله‌ای از ابهام است.هدف پژوهش حاضر مقایسه اثر هشت هفته تمرین ترکیبی با بخش هوازی متفاوت بر سطح سروتونین سرمی و قدرت عضلانی در سالمندان مبتلا به پارکینسون بود. روش‌شناسی: 36 زن و مرد مبتلا به پارکینسون (10/5± 37/66 سال) در گروه‌های تمرین مقاومتی-تناوبی، مقاومتی-تداومی و کنترل قرار گرفتند. خون‌گیری به صورت ناشتا و اندازه‌گیری قدرت عضلانی قبل و بعد از دوره تمرین انجام شد. برنامه تمرین ترکیبی به مدت هشت هفته با تواتر سه جلسه در هفته انجام شد. یافته ها: 30 نفر پروتکل تمرین را تکمیل کردند. آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر نشان داد که پس از دوره مداخله تمرین افزایش معناداری در سطح سرمی سروتونین (003/0 =P، 45/7 =F، 35/0 = η²p) و قدرت عضلانی (001/0 >P، 20/96 =F، 77/0 = η²p) نسبت به گروه کنترل مشاهده شد، اما تفاوت معنی‌داری بین دو گروه مداخله مشاهده نشد (05/0 نتیجه گیری: تمرینات ترکیبی صرف‌نظر از نوع بخش هوازی (تناوبی یا تداومی) موجب افزایش معنی‌دار سروتونین سرمی و قدرت عضلانی در سالمندان مبتلا به پارکینسون می‌شود. عدم تفاوت معنی‌دار بین دو گروه تمرینی نشان می‌دهد که مؤلفه مقاومتی محرک اصلی این سازگاری‌ها است و هر دو نوع تمرین هوازی به یک اندازه مؤثر و ایمن هستند. این یافته‌ها تمرین ترکیبی را به‌عنوان یک راهکار توان‌بخشی انعطاف‌پذیر و غیردارویی در مدیریت بیماری پارکینسون معرفی می‌کند که بر اساس ترجیح و تحمل بیمار قابل تنظیم است.

https://jsmj.ajums.ac.ir/article_248149_cc41242b78e6818b8830af595e3dd558.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مجله علوم پزشکی جندی شاپور 25 2 2026 05 22 The Effect of Resistance Training with Elastic Bands Combined with Anti-Inflammatory Herbal Supplementation on C-Reactive Protein and Premenstrual Syndrome Symptoms in Girls with PMS اثر تمرین مقاومتی با کش الاستیک به همراه مصرف ترکیب گیاهی ضد التهاب بر پروتئین واکنشگر C و علایم سندرم پیش از قاعدگی در دختران مبتلا به PMS 127 138 248145 10.22118/jsmj.2025.551772.4018 FA آهوسادات احمدی گروه فیزیولوژی ورزشی، واحدبین‏ الملل، دانشگاه آزاد اسلامی، کیش، ایران. 0009-0004-2763-0827 محمدعلی آذربایجانی استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0002-3502-7487 رضا غفارزادگان مرکز تحقیقات گیاهان دارویی. پژوهشکده گیاهان دارویی جهاد دانشگاهی. کرج، ایران. 0000-0001-5351-2913 روح اله ارشادی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران. 0000-0003-3723-4014 بی بی فخرالسادات هاشمی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران. 0000-0002-0624-5717 Journal Article 2025 10 07 Background and Objectives: Premenstrual syndrome (PMS) is associated with unpleasant physical, psychological, and behavioral changes, and evidence suggests that systemic inflammation and oxidative stress contribute to its symptoms. This study aimed to investigate the effect of resistance training with elastic bands combined with an anti-inflammatory herbal compound on C-reactive protein (CRP) levels and PMS symptoms in girls with PMS. Methods: In this double-blind, semi-experimental study, twenty-four young women with PMS living in Kerman were randomly assigned to three groups: training–placebo, training–supplement (500 mg), and training–supplement (1500 mg). The intervention included resistance training with elastic bands and consumption of the herbal supplement during two menstrual cycles. Blood assessments and PMS symptoms (using the PMS-Q questionnaire) were performed one day before the onset of menstruation and repeated after two menstrual cycles. Results: After the intervention, CRP levels and PMS symptom scores significantly decreased in all three groups (P < 0.001). The reduction in CRP in the low-dose supplement group was significant compared with the training–placebo group (P = 0.012). Additionally, the reduction in PMS symptom scores in both the low-dose (P = 0.015) and high-dose (P < 0.001) supplement groups was significant compared with the placebo group (P < 0.001). Conclusion: The findings of this study indicate that combining elastic-band resistance training with an anti-inflammatory herbal supplement can effectively reduce the severity of PMS symptoms and CRP levels. A low dose of the herbal supplement appears sufficient and effective, and increasing the dose does not necessarily enhance the anti-inflammatory benefits. زمینه و هدف:سندرم پیش از قاعدگی (PMS) با تغییرات جسمی، روانی و رفتاری ناخوشایند همراه است و شواهدی نشان می‌دهد که التهاب سیستمیک و استرس اکسیداتیو در بروز علائم آن نقش دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر تمرین مقاومتی با کش الاستیک در ترکیب با مصرف ترکیب گیاهی ضدالتهاب بر سطح پروتئین واکنشگر C (CRP) و علایم PMS در دختران مبتلا به این سندرم انجام شد. مواد و روش‌ها:در این مطالعه نیمه‌تجربی دوسوکور، بیست‌وچهار دختر جوان مبتلا به PMS ساکن شهر کرمان به طور تصادفی در سه گروه: تمرین-دارونما، تمرین-مکمل دوز ۵۰۰ میلی‌گرم و تمرین-مکمل دوز ۱۵۰۰ میلی‌گرم قرار گرفتند. مداخله شامل تمرین مقاومتی با کش الاستیک و مصرف مکمل گیاهی ترکیبی بین دو سیکل ماهیانه بود. ارزیابی‌های خون و علایم PMS با استفاده از پرسش‌نامه (PMS-Q) یک روز قبل از آغاز مرحله خونروی انجام و پس از دو سیکل ماهیانه مجدداً تکرار شد. یافته‌ها:پس از مداخله، سطوح CRP و امتیاز علائم PMS در هر سه گروه کاهش معنی‌داری یافت (P<0.001). کاهش CRP در گروه مکمل دوز پایین نسبت به گروه تمرین+دارونما معنادار بود (P=0.012). همچنین کاهش نمره علائم PMS در هر دو گروه مکمل دوز پایین (P=0.015) و بالا (P<0.001) در مقایسه با گروه دارونما معنادار بود (P<0.001). نتیجه‌گیری:یافته‌های این مطالعه نشان داد ترکیب تمرین مقاومتی با کش الاستیک و مکمل گیاهی ضدالتهابی می‌تواند به طور مؤثری شدت علایم سندرم پیش از قاعدگی و سطح CRP را کاهش دهد. دوز پایین مکمل گیاهی کافی و اثربخش بوده و افزایش دوز لزوماً اثر افزاینده‌ای بر کاهش التهاب ندارد.

https://jsmj.ajums.ac.ir/article_248145_3a701283c4f8fa6b5f0b9f3286a34bbb.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مجله علوم پزشکی جندی شاپور 25 2 2026 05 22 Ethical Challenges in Nursing Care for Older Adults: A Narrative Review چالش‌های اخلاقی در مراقبت از سالمندان: یک مرور تشریحی 139 153 248150 10.22118/jsmj.2025.558704.4076 FA نسرین شریفی گروه پرستاری، دانشکدۀ پرستاری و مامائی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران. 0000-0002-6849-7653 یونس سلیمی کوچی بیمارستان نمازی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران. 0009-0006-7195-1761 فاطمه رستمی کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران. 0009-0003-4139-3656 Journal Article 2025 11 09 Background and Objective: Experiencing ethical challenges in clinical nursing is a common phenomenon. Nurses, in providing nursing care and fulfilling their responsibilities toward older adults, encounter various challenges and difficulties. These include patients leaving the hospital against medical advice, decision-making in end-of-life care, neglect in caregiving, shortages of staff, equipment, and time. Given the phenomenon of population aging and the importance of ethical principles in elderly care, the present study was conducted with the aim of reviewing ethical challenges in caring for older adults. Methods: This narrative review study was conducted by searching GoogleScholar, PsycInfo, PubMed, ScienceDirect, and Persian databases Irandoc, Magiran, SID in the period 2017–2025 with the Keywords “ethical challenge,” “ethical dilemma,” and “elderly.” Inclusion criteria were age above 65 years and exclusion criteria were lack of relevance to the study objectives and unavailability of full text. Ultimately, 10 articles relevant to the topic were included, and data were extracted from them. Results: Overall, nine major ethical challenges in elderly care were identified: Autonomy and self-care, decision-making and informed consent, collaboration with relatives, direct caregiving for older adults, ageism, human resources, value and respect, justice in care, and financial support. Conclusion: The results of this study demonstrated that significant ethical challenges exist in elderly care, which affect not only the quality of nursing care but also the improvement and promotion of older adults’ health. Therefore, it is essential that elderly care be grounded in respect, preservation of human dignity, and adherence to ethical principles. مقدمه و هدف: تجربه‌ی چالش‌های اخلاقی در پرستاری بالینی، امری رایج است. پرستاران در انجام مراقبت‌های پرستاری و ایفای مسئولیت‌های خود در قبال سالمندان با چالش‌ها و مشکلات مختلفی روبرو هستند. از جمله این چالش‌ها می‌توان به ترک بیمارستان برخلاف توصیه‌های پزشکی، تصمیم‌گیری در مراقبت‌های پایان زندگی، غفلت در مراقبت، کمبود نیرو، تجهیزات، زمان اشاره کرد. باتوجه به پدیده سالمندی جمعیت و اهمیت اصول اخلاقی در مراقبت از آنان، مطالعه حاضر با هدف مروری بر چالش‌های اخلاقی در مراقبت از سالمندان انجام شده است. روش بررسی: این مطالعه مروری تشریحی با جستجو در پایگاه‌های GoogleScholar، PsycInfo، PubMed، Science Direct و پایگاه‌های فارسی Irandoc، Magiran و SID در بازه زمانی 2025-2017 با کلیدواژه‌های چالش‌ اخلاقی، معضل اخلاقی، سالمندان و با معیارهای ورود سن بالاتر از 65 سال و معیارهای خروج عدم تطابق با هدف مطالعه و عدم‌دسترسی به متن کامل انجام شد. در نهایت تعداد 10 مقاله مرتبط با موضوع وارد مطالعه شدند و اطلاعات از آن‌ها استخراج گردید یافته‌ها: ‌به‌طورکلی 9 چالش اخلاقی عمده شامل: استقلال و خودمراقبتی، تصمیم‌گیری و رضایت آگاهانه، همکاری با بستگان، مراقبت از سالمند، سن‌گرایی، نیروی انسانی، ارزش و احترام، عدالت در مراقبت و تامین مالی، در مراقبت از سالمندان یافت شد. نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان‌ داد چالش‌های اخلاقی مهمی در مراقبت از سالمندان وجود دارد که نه‌تنها کیفیت مراقبت‌های پرستاری را، بلکه بهبود و ارتقا سلامت سالمندان را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد. لذا ضروری است مراقبت از سالمندان بر مبنای احترام، حفظ کرامت انسانی و رعایت اصول اخلاقی باشد.

https://jsmj.ajums.ac.ir/article_248150_4cf755cd3340dcd268c7b225e5271e9c.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مجله علوم پزشکی جندی شاپور 25 2 2026 05 22 Investigating the Effectiveness of Evidence-Based Therapeutic Approaches in Managing Stuttering in School-Age Children: A Narrative Review بررسی اثربخشی رویکردهای درمانی مبتنی‏ بر شواهد در مدیریت لکنت کودکان سن مدرسه: یک مرور روایتی 154 168 248148 10.22118/jsmj.2025.560707.4085 FA کرانه مهدوی دانشجوی کارشناسی ارشد گفتاردرمانی، گروه گفتاردرمانی، دانشکدۀ توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران. 0009-0008-0229-9284 Journal Article 2025 11 18 Introduction: Stuttering, as one of the most prevalent communication disorders, can deeply impact various aspects of the lives of school -age children. In addition to interrupting the fluency of speech, this disorder can lead to psycho-social and academic challenges in this age group. Method: In this review study, relevant keywords were used to research scientific databases and article reference lists to examine research conducted from 2015 to 2025 on the treatment of stuttering in school-age children. Results: The results of this review indicated that behavioral therapy -based treatment programs such as the Lidcombe program, the gradual increase in length and complexity of the expression program, the speech with syllables, as well as combined approaches such as the Oakville program it can effectively reduce the severity of stuttering and improve the fluency of speech in school -age children. the CamperDown program and the fluency modeling were identified as beneficial treatment methods in this field. Stuttering modification therapy, with emphasis on cognitive and emotional aspects of stuttering, also leads to a better quality of life and reduced gravity of stuttering over time. Conclusion: Identify and implement effective and evidence-based treatment strategies to stutter in school-age children play a significant role in reducing the negative effects of this disorder and improving their communication, psycho-social and academic results. Given the importance of individualized treatment approaches and the need for family and social support, providing comprehensive programs tailored to each child's needs can enhance treatment effectiveness and improve the quality of life for these children. مقدمه: لکنت، به عنوان یکی از شایع‌ترین اختلالات ارتباطی، می‌تواند تأثیرات عمیقی بر جنبه‌های مختلف زندگی کودکان مدرسه‌رو داشته باشد. این اختلال، علاوه بر ایجاد مشکل در روانی گفتار، می‌تواند منجر به بروز مشکلات روانی-اجتماعی و تحصیلی در این گروه سنی شود. روش: در این مطالعه مروری، با جستجوی کلیدواژه‌های مرتبط در پایگاه‌های اطلاعاتی علمی و فهرست منابع مقالات، به بررسی تحقیقات انجام‌شده در بازه زمانی 2015 تا 2025 میلادی در زمینه درمان لکنت در کودکان سن مدرسه پرداخته شد. یافته‌ها: نتایج این مرور نشان داد که برنامه‌های درمانی مبتنی بر رفتاردرمانی، مانند برنامه لیدکامب، برنامه افزایش طول و پیچیدگی گفته، برنامه گفتار سیلابیک و رویکردهای ترکیبی مانند برنامه اوکویل، می‌توانند در کاهش شدت لکنت و بهبود روانی گفتار کودکان مدرسه‌ای مؤثر باشند. برنامه کمپرداون و برنامه شکل‌دهی روانی گفتار نیز به عنوان روش‌های درمانی مفید در این زمینه شناخته شده‌اند. برنامه اصلاح لکنت نیز با تأکید بر جنبه‌های شناختی و عاطفی لکنت، منجر به بهبود کیفیت زندگی و کاهش شدت لکنت در طول زمان می‌شود. نتیجه‌گیری: شناسایی و به‌کارگیری راهبردهای درمانی مؤثر و مبتنی بر شواهد برای لکنت در کودکان مدرسه‌رو، نقش بسزایی در کاهش اثرات منفی این اختلال و بهبود پیامدهای ارتباطی، روانی-اجتماعی و تحصیلی آن‌ها دارد. با توجه به اهمیت رویکردهای درمانی شخصی‌سازی‌شده و نیاز به حمایت خانوادگی و اجتماعی، ارائه برنامه‌های جامع و متناسب با نیازهای هر کودک، می‌تواند به افزایش اثربخشی درمان و بهبود کیفیت زندگی این کودکان کمک کند.

https://jsmj.ajums.ac.ir/article_248148_433375b6c9dfc704f6c0696bfc4b1a2a.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مجله علوم پزشکی جندی شاپور 25 2 2026 05 22 A Review on the Dual Role of the Microbiome in Cancer: From Promoting Tumorigenesis to Providing Protection مروری بر نقش دوگانۀ میکروبیوم در سرطان: از تحریک تومورزایی تا اثرات محافظتی 169 187 248143 10.22118/jsmj.2026.539974.3964 FA فاطمه صفری دکتری میکروبیولوژی، گروه میکروبیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد فلاورجان، اصفهان، ایران. 0000-0001-9509-5708 محبوبه مدنی دانشیار گروه میکروبیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد فلاورجان، اصفهان، ایران. 0000-0003-3961-8409 حمیدرضا حق رنجبر دانشجوی دکتری میکروبیولوژی، گروه زیست‌شناسی سلولی و مولکولی و میکروبیولوژی، دانشکده علوم و فناوری‌های زیستی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. 0000-0003-4118-630X سید منصور میبدی استادیار گروه میکروبیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تنکابن، مازندران، ایران. 0000-0002-2564-1627 Journal Article 2025 08 08 Background and Objectives: The human microbiome, as a complex ecosystem of symbiotic microorganisms, plays a fundamental role in maintaining homeostasis and preventing diseases, including cancer. Growing evidence indicates that microbial imbalance (dysbiosis) can contribute to the pathogenesis of various cancers. This review study aimed to investigate the dual role of the microbiome, from stimulating tumorigenesis to its protective effects. Subjects and Methods: This review study was conducted in 2024. A comprehensive search of national and international scientific databases was performed to identify studies published between 2013 and 2025. Inclusion criteria encompassed studies related to: 1) the pathogenesis and mechanisms of microbiome-cancer interactions, 2) organ-specific microbiomes in cancer, 3) the microbiome as a diagnostic biomarker, 4) the influence of the microbiome on response to cancer therapies, and 5) general principles of the microbiome-cancer relationship. Out of 147 initially identified articles, and after refinement using specialized keywords and assessment based on inclusion and exclusion criteria, 112 relevant articles were ultimately selected for final analysis. Results: The present review demonstrated that the microbiome plays a pivotal and dual role in carcinogenesis. The microbiome influences oncogenic processes through diverse mechanisms, including modulation of the tumor microenvironment, regulation of host immune responses, and production of bioactive metabolites. A key finding is that microorganisms can exert opposing roles, whereby specific species, such as Fusobacterium nucleatum in colorectal cancer and Helicobacter pylori in gastric cancer, act as pro-tumorigenic agents, while genera such as Lactobacillus exhibit protective and tumor-suppressive effects. زمینه و هدف: میکروبیوم انسان به‌عنوان یک اکوسیستم پیچیده متشکل از میکروارگانیسم‌های همزیست، نقش اساسی در حفظ هموستاز سلامت و پیشگیری از بیماری‌ها، از جمله سرطان، را دارد. شواهد فزاینده نشان می‌دهد که برهم‌خوردن تعادل میکروبیوم (دیس‌بیوز) می‌تواند در پاتوژنز انواع مختلف سرطان‌ نقش داشته باشد. این مطالعه مروری با هدف بررسی نقش دوگانه میکروبیوم، از تحریک تومورزایی تا اثرات محافظتی آن، انجام شد. روش بررسی: این مطالعه مروری در سال ۱۴۰۴ انجام گرفت. جستجوی جامعی در پایگاه‌های داده علمی داخلی و بین‌المللی برای شناسایی مطالعات منتشر شده در بازه زمانی ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۵ صورت پذیرفت. معیارهای ورود شامل مطالعات مرتبط با: ۱) پاتوژنز و مکانیسم‌های تعامل میکروبیوم و سرطان، ۲) میکروبیوم اختصاصی اندام‌های سرطانی، ۳) میکروبیوم به‌عنوان بیومارکر تشخیصی، ۴) تأثیر میکروبیوم بر پاسخ به درمان‌های سرطان، و ۵) مبانی کلی ارتباط میکروبیوم و سرطان بود. از بین ۱۴۷ مقاله اولیه، پس از پالایش با کلیدواژه‌های تخصصی و ارزیابی مبتنی بر معیارهای ورود و خروج، در نهایت ۱۱۲ مقاله مرتبط برای تحلیل نهایی انتخاب شدند. یافته‌ها: بررسی حاضر نشان داد که میکروبیوم نقش محوری و دوگانه‌ای در سرطان‌زایی ایفا می‌کند. میکروبیوم از طریق مکانیسم‌های متنوعی همچون تعدیل ریزمحیط تومور، تنظیم پاسخ‌های ایمنی میزبان و تولید متابولیت‌های زیست‌فعال، بر فرآیندهای سرطان‌زایی تأثیر می‌گذارد. نکته کلیدی این است که میکروارگانیسم‌ها می‌توانند نقش‌های متضادی ایفا کنند؛ به طوری‌که برخی گونه‌ها مانند فوزوباکتریوم نوکلئاتوم در سرطان روده بزرگ و هلیکوباکتر پیلوری در سرطان معده، به‌عنوان عوامل محرک تومورزایی عمل می‌کنند، در حالی‌که جنس‌هایی مانند لاکتوباسیلوس‌ اثرات محافظتی و سرکوب‌گرانه تومور دارند.

https://jsmj.ajums.ac.ir/article_248143_6caea9ebb4df3a90fca5fc8afeb81761.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مجله علوم پزشکی جندی شاپور 25 2 2026 05 22 Spontaneous Coronary Artery Dissection in End-Stage Renal Disease During Pre-Kidney Transplant Cardiac Assessment پارگی خودبه‌خودی شریان کرونری در حین ارزیابی قلبی پیش از پیوند یک بیمار مبتلا به بیماری کلیوی مرحلۀ نهایی 188 197 248144 10.22118/jsmj.2026.559771.4082 FA مهدخت رضایی گروه بیماری‌های قلب و عروق، بیمارستان بوعلی سینا، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران. 0000-0001-7942-8736 محمد بیانی دانشکده پزشکی، بخش قلب و عروق، بیمارستان بوعلی سینا، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران 0009-0006-5671-3757 وحید رسولی نژاد دانشکده پزشکی، بخش قلب و عروق، بیمارستان بوعلی سینا، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران 0009-0002-1301-2695 محمد تقی‌پور دانشکده پزشکی، بخش قلب و عروق، بیمارستان بوعلی سینا، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران 0009-0000-8468-7396 صدف راه‌گداز کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران. 0009-0006-7840-4699 عباس علامی گروه بیماری‌های عفونی، بیمارستان بوعلی سینا، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران. 0000-0003-4047-8183 Journal Article 2025 11 16 Spontaneous coronary artery dissection (SCAD) is a rare and potentially fatal cause of acute coronary syndrome (ACS). It predominantly affects women under 50 and is often associated with fibromuscular dysplasia, the postpartum period, or connective tissue disorders. The occurrence of SCAD in patients with end-stage renal disease (ESRD) is exceedingly rare, with limited documentation in the literature. We report the case of a 44-year-old woman with a 4-year history of ESRD due to hypertension, who presented for a pre-renal transplant cardiac evaluation. During a dobutamine stress echocardiogram, the patient developed chest pain, frequent premature ventricular contractions, and new-onset regional wall motion abnormalities. Electrocardiography revealed ST-segment elevation in leads I and aVL, ST-segment depression in leads V2–V4, and an elevated blood pressure of 180/100 mmHg. Coronary angiography confirmed the diagnosis of SCAD. This case highlights the necessity of considering SCAD as a differential diagnosis in ESRD patients undergoing pre-transplant cardiac screening, particularly when stress test results are unexpected. Notably, this patient did not have autosomal dominant polycystic kidney disease (ADPKD), which is often linked with SCAD, adding to the uniqueness of this case. To our knowledge, this is one of the few reported instances of SCAD in an ESRD patient without ADPKD, underscoring the need for clinical vigilance to ensure transplant safety. پارگی خودبه‌خودی شریان کرونری (SCAD) علت نادری از سندرم کرونری حاد (ACS) است که می‌تواند کشنده باشد. این عارضه بیشتر زنان زیر ۵۰ سال را درگیر می‌کند و اغلب با دیسپلازی فیبروماسکولار، دوره پس از زایمان یا اختلالات بافت همبند مرتبط است. بروز SCAD در بیماران مبتلا به بیماری کلیوی مرحله نهایی (ESRD) بسیار نادر است و مستندات محدودی درباره آن وجود دارد. در اینجا، مورد یک زن ۴۴ ساله با سابقه ۴ ساله ESRD ناشی از فشار خون بالا گزارش می‌شود که برای ارزیابی قلبی پیش از پیوند کلیه مراجعه کرده بود. در حین انجام اکوکاردیوگرافی استرس با دوبوتامین، بیمار دچار درد قفسه سینه، انقباضات زودرس بطنی مکرر و ناهنجاری‌های جدید در حرکت دیواره‌ای قلب شد. نوار قلب، بالا آمدن قطعه ST در لیدهای I و aVL، فرورفتگی قطعه ST در لیدهای V2–V4 و افزایش فشار خون به ۱۸۰/۱۰۰ میلی‌متر جیوه را نشان داد. آنژیوگرافی کرونری، تشخیص SCAD را تأیید کرد. این مورد، لزوم توجه به SCAD را به‌عنوان یک تشخیص افتراقی در بیماران ESRD تحت غربالگری قلبی پیش از پیوند، به‌ویژه در صورت مشاهده نتایج غیرمنتظره در تست استرس، خاطرنشان می‌سازد. نکته قابل توجه، عدم ابتلای این بیمار به بیماری پلی‌کیستیک کلیه اتوزومال غالب (ADPKD) بود که معمولاً با SCAD مرتبط دانسته می‌شود و بر منحصربه‌فرد بودن این مورد می‌افزاید. تا آنجا که می‌دانیم، این یکی از معدود موارد گزارش‌شده SCAD در یک بیمار مبتلا به ESRD بدون ADPKD است که بر ضرورت هوشیاری بالینی برای تضمین ایمنی پیوند تأکید دارد.

https://jsmj.ajums.ac.ir/article_248144_2283fe8c8ae3ef6dc6085e9c6fc1806f.pdf