دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مجله علمی پزشکی جندی شاپور 2252-052X 24 6 2026 01 21 Application of Proteomics and Transcriptomics Methods in Identification of Scorpion Venom Gland Components to Develop New Drugs کاربرد روش‌های پروتئومیکس و ترانسکریپتومیکس در شناسایی ترکیبات غده زهری عقرب‌ها برای توسعه داروهای نوین 237109 10.22118/jsmj.2025.550722.4012 FA معصومه برادران مرکز تحقیقات سم شناسی،پژوهشکده علوم پایه پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران 0000-0003-2521-2344 Journal Article 2025 10 02 Scorpion venom is a valuable source of biologically active components which mainly are variable peptides and proteins with pharmacological potential. So identification of scorpion venom glands can introduce new potent pharmacological active components to facilitate development of new drugs. In addition, determining the envenomation factors could help to produce specific antivenoms for scorpion sting treatment. Applying new methods to identify scorpion venom compounds can increase accuracy, efficiency, and productivity. Transcriptomics and proteomics have provided a good opportunity to identification of these compounds in recent years. Transcriptomics provides detailed information about venom peptides and toxins by analyzing gene expression in the venom gland, while proteomics provides complementary and complementary data by directly identifying proteins and examining post-translational modifications (PTM). The combination of these two methods which is known as venomics, provides an integrated view of the molecular structure and function of scorpion venom and has led to the discovery of novel bioactive molecules that can be used in the design of new drugs against a wide range of diseases such as cancers, resistant bacterial infections, and neurological disorders. This review article examines the key role of these technologies in the identification of scorpion venom compounds and discusses future prospects for pharmaceutical and biotechnological applications. غدد زهری عقرب‌ها منبعی غنی و ارزشمند از ترکیبات فعال زیستی است که غالب این ترکیبات را پپتیدها و پروتئین‌های متنوع تشکیل می‌دهند که پتانسیل درمانی بسیاری از این ترکیبات نیز مورد بررسی قرار گرفته است. بنابراین شناسایی ترکیبات غده زهری عقرب ها می تواند کاندیدهای جدید دارویی را به جهت توسعه داروهای نوین میسر کند. یکی دیگر از مهم‌ترین کاربردهای شناسایی ترکیبات غده زهری عقرب، علاوه بر کشف داروهای جدید، تشخیص عوامل موثر در مسمومیت به جهت تولید پادزهرهای اختصاصی برای درمان عقرب زدگی است. به‌کارگیری روش های جدید جهت شناسایی ترکیبات غده زهری عقرب ها می تواند دقت، کارایی و بازده را افزایش دهد. روش های ترانسکریپتومیکس و پروتئومیکس در سال‌های اخیر امکان شناسایی جامع‌تر این ترکیبات را فراهم ساخته است. ترانسکریپتومیکس با تحلیل بیان ژن‌ها در غده زهری، اطلاعات دقیقی درباره پپتیدها و توکسین‌های زهری ارائه می‌دهد، در حالی که پروتئومیکس با شناسایی مستقیم پروتئین‌ها و بررسی تغییرات پس‌ترجمه‌ای، داده‌های مکمل و تکمیلی فراهم می‌کند. ادغام این دو متد که با عنوان ونومیکس شناخته شده است، دیدگاهی یکپارچه از ساختار و عملکرد مولکولی سم عقرب به دست می‌دهد و منجر به کشف ترکیبات نوینی شده است که می‌توانند در طراحی داروهای جدید علیه گستره وسیعی از بیماری ها چون سرطان ها، عفونت‌های باکتریایی مقاوم و اختلالات عصبی مورد استفاده قرار گیرند. این مقاله مروری به بررسی نقش کلیدی این فناوری‌ها در شناسایی ترکیبات غده زهری عقرب‌ها پرداخته و چشم‌اندازهای آینده در کاربردهای دارویی و زیست‌فناورانه را مورد بحث قرار می‌دهد.

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مجله علمی پزشکی جندی شاپور 2252-052X 24 6 2026 01 21 Assessment of Knowledge, Attitude, and Practice of Dentists and Dental Students in Patient Evaluation and Infection Control during the COVID-19 Pandemic بررسی آگاهی، نگرش و عملکرد دندانپزشکان و دانشجویان دندانپزشکی در ارزیابی بیماران و رعایت اصول کنترل عفونت در دوران همه‌گیری کووید-19 237110 10.22118/jsmj.2025.537462.3956 FA فاطمه بابادی دانشیار، متخصص بیماری های دهان و فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی ، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز،اهواز،ایران 0000-0002-9398-3872 سمیرا شاه سیاه Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran 0000-0001-9098-2164 Journal Article 2025 07 28 Introduction: Given the highly contagious nature of the coronavirus (SARS-CoV-2), dental healthcare providers are at particularly high risk of infection and transmission due to close contact with patients and the use of aerosol-generating procedures. Objective: This study aimed to assess the knowledge, attitude, and practice of dentists and dental students regarding patient evaluation and adherence to infection control principles during the COVID-19 pandemic. Methods: This descriptive cross-sectional study was conducted with the participation of 363 individuals across the country. Data were collected using an electronic questionnaire with acceptable reliability (Cronbach's alpha > 0.7 in all dimensions). Results: The findings showed that participants had an appropriate level of knowledge in various aspects, including patient management, clinical services, and environmental engineering. There was a significant positive correlation among different questionnaire dimensions. Variables such as age, work experience, and participation in educational webinars were significantly associated with overall scores, whereas gender and educational degree showed significant differences only in certain areas, such as practice. Conclusion: The results indicate that continuous education, particularly through targeted webinars, plays an important role in enhancing dentists' preparedness for future epidemiological threats. Moreover, strict adherence to protective protocols and minimizing aerosol production can help reduce the risk of transmission in dental settings. مقدمه: با توجه به ماهیت شدیداً واگیر ویروس کرونا (SARS-CoV-2)، ارائه‌دهندگان خدمات دندانپزشکی به‌ویژه به‌دلیل تماس نزدیک با بیماران و انجام روش‌های تولیدکننده آئروسل، در معرض خطر بالای ابتلا و انتقال قرار دارند. هدف: هدف این مطالعه، بررسی میزان آگاهی، نگرش و عملکرد دندانپزشکان و دانشجویان دندانپزشکی در ارزیابی بیماران در دوران همه‌گیری کووید-19 و رعایت اصول کنترل عفونت بود. روش‌ها: این پژوهش توصیفی-مقطعی با مشارکت ۳۶۳ نفر در سراسر کشور انجام شد. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌ای الکترونیکی با شاخص پایایی مطلوب (آلفای کرونباخ بالای 0/7 در تمامی ابعاد) گردآوری گردید. نتایج: نتایج نشان داد که شرکت‌کنندگان در ابعاد مختلف از جمله مدیریت بیمار، خدمات کلینیکی و مهندسی محیط، آگاهی مناسبی دارند. همبستگی مثبت و معناداری میان ابعاد پرسشنامه وجود داشت. متغیرهایی مانند سن، سابقه کار و شرکت در وبینارهای آموزشی رابطه معناداری با نمرات کل داشتند، در حالی‌که جنسیت و مدرک تحصیلی تنها در برخی ابعاد مانند عملکرد تفاوت معناداری نشان داد. نتیجه‌گیری: یافته‌ها بیانگر آن است که آموزش مستمر، به‌ویژه از طریق وبینارهای هدفمند، نقش مؤثری در ارتقاء آمادگی دندانپزشکان در مقابله با تهدیدات اپیدمیولوژیک آینده ایفا می‌کند. همچنین رعایت دقیق پروتکل‌های حفاظتی و کاهش تولید آئروسل می‌تواند به کاهش خطر انتقال در محیط‌های دندانپزشکی کمک کند.

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مجله علمی پزشکی جندی شاپور 2252-052X 24 6 2025 12 22 A Ten-Year Epidemiological Study of Malaria in Hormozgan Province: A Retrospective Study بررسی اپیدمیولوژیک ده ساله بیماری مالاریا در استان هرمزگان:یک مطالعه گذشته نگر 237111 10.22118/jsmj.2025.531596.3935 FA سمیرا نژادکهنوجی مرکز تحقیقات بیماری های عفونی و گرمسیری خلیج فارس، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران 0009-0007-0712-6748 الهام مراغی گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران 0000-0003-3556-8838 الهام جهانی فرد مرکز تحقیقات بیماری های عفونی و گرمسیری خلیج فارس، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران 0000-0003-1078-4016 Journal Article 2025 06 28 Background and Objective: Malaria is a parasitic disease caused by five species of Plasmodium and transmitted by Anopheles mosquitoes. Hormozgan Province is one of the endemic foci of malaria in the south of the country. Therefore, the present study was designed to determine the epidemiology of malaria over a ten-year period in Hormozgan Province. Methods To determine the ten-year epidemiology of malaria in Hormozgan province, data from 2012 to 2021 were collected from health centers. Information extracted from patient records included gender, age, season of illness, nationality, place of residence, year, and the diagnosed parasites. The data were analyzed using the chi-square test. Results A total of 682 malaria cases were reported. In this study, 87.8% and 12.2% of patients were male and female, respectively. The highest number of patients was in the months of September, July and August, respectively, and 45.7% of cases were reported in summer and most cases in individuals older than 15 years. The prevalence of malaria in Jask, Bandar Abbas and Qeshm was 23.9%, 22.3% and 13.3%, respectively. Plasmodium vivax was more prevalent. Also, 49.3% of patients were of Pakistani nationality. Conclusion The high prevalence of patients of Pakistani and Afghan nationality indicates the importance of decision-making and adopting methods for the prevention and control of the disease and its vectors. On the other hand, the findings of this study highlight the importance of paying attention to malaria elimination programs, improving local surveillance and monitoring, educating at-risk groups, and intersectoral collaboration. زمینه و هدف: مالاریا بیماری انگلی است که توسط 5 گونه پلاسمودیوم ایجاد و توسط پشه جنس آنوفل منتقل می شود. استان هرمزگان یکی از کانونهای آندمیک مالاریا درجنوب کشور می باشد. لذا مطالعه حاضر به منظور تعیین اپیدمیولوژی مالاریا دریک دوره ده ساله در استان هرمزگان طراحی شد. روش بررسی: جهت تعیین اپیدمیولوژی ده ساله مالاریا در استان هرمزگان، داده های سال 1391 تا 1400 از مراکز بهداشت و درمان جمع آوری شد.. اطلاعات از پرونده های بیماران شامل جنسیت، سن، فصل بیماری، ملیت، مکان سکونت ، سال و انگل های تشخیص داده شده از پرونده های بیماران استخراج شدند. داده ها با استفاده از آزمون کای اسکوئر آنالیز شدند. یافته‌ها: بطورکلی 682 مورد مالاریا گزارش شده است. در این مطالعه 8/87 %و 2/12 % بیماران بترتیب مرد و زن بودند. بیشترین تعداد بیماران به ترتیب در ماههای شهریور، تیر و مرداد بوده و 7/45 % موارد بیماری در تابستان و بیشتر موارد در افراد بزرگتر از 15 سال گزارش شد. درصد فراوانی بیماری مالاریا در جاسک، بندرعباس و قشم به ترتیب 9/23 % ، 3/22 % و 3/13 % بود. پلاسمودیوم ویواکس فراوانی بیشتری داشت. همچنین 3/49 % بیماران ملیت پاکستانی داشتند. نتیجه‌گیری: فراوانی بالای بیماران با ملیت پاکستانی و افغان، نشان دهنده اهمیت تصمیم گیری و اتخاذ روشهایی برای پیشگیری و کنترل بیماری و ناقلین آن است. از طرف دیگر یافته‌های این بررسی بیانگر اهمیت توجه به برنامه‌های حذف مالاریا، ارتقاء مراقبت و پایش بومی، آموزش گروه‌های در معرض خطر و همکاری بین‌بخشی می‌باشد.

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مجله علمی پزشکی جندی شاپور 2252-052X 24 6 2025 12 22 The Effect of Weekly Aerobic Interval Training Frequency on Fasting Serum Asprosin Levels and Insulin Resistance in Men with Metabolic Syndrome اثر تواتر هفتگی تمرینات اینتروال هوازی بر سطح سرمی آسپروسین ناشتا و مقاومت به انسولین در مردان مبتلا به سندرم متابولیک 237112 10.22118/jsmj.2025.542998.3974 FA عزیز ناقوسی گروه فیزیولوژی 0009-0004-1568-6639 محمد سجادیان گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران 0000-0002-3218-492X شیرین زیلایی بوری گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد مسجد سلیمان، دانشگاه آزاد اسلامی، مسجد سلیمان، ایران 0000-0002-4371-9192 رضا نوری گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0003-1976-3561 ماریا رحمانی قبادی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد دماوند، دانشگاه آزاد اسلامی، دماوند ، ایران 0000-0002-4948-6895 Journal Article 2025 08 23 Background and Aim: Training session frequency is a key variable in exercise program design, capable of influencing metabolic adaptations and physiological responses to exercise. This study aimed to examine the effect of weekly training frequency on fasting serum asprosin levels and insulin resistance in men with metabolic syndrome. Methods: In this semi-experimental study, 45 men with metabolic syndrome were randomly assigned to three groups: aerobic interval training three times per week, aerobic interval training six times per week, and a control group. Weekly training volume was matched between the two intervention groups, and exercise intensity was progressively adjusted. Fasting serum asprosin levels were measured using ELISA, and insulin resistance was assessed via the HOMA-IR index before and after the intervention. Statistical analysis was performed using ANCOVA. Results: Both training groups showed a significant reduction in insulin resistance and serum asprosin levels compared to the control group (P<0.01). The reduction in insulin resistance was significantly greater in the six-sessions-per-week group compared to the three-sessions-per-week group (P=0.016), while no significant difference in serum asprosin reduction was observed between the two training groups (P=0.847). Conclusion: Regular aerobic interval training, especially at higher frequencies, can improve insulin sensitivity and modulate metabolic pathways associated with asprosin. These findings suggest that adjusting training frequency may serve as a novel non-pharmacological approach to managing metabolic syndrome. زمینه و هدف: تواتر جلسات تمرین یکی از متغیرهای مهم در طراحی برنامه‌های ورزشی است که می‌تواند بر سازگاری‌های متابولیکی و پاسخ‌های فیزیولوژیک به تمرین تأثیرگذار باشد. هدف از این مطالعه بررسی اثر تواتر هفتگی تمرین بر سطح سرمی آسپروسین ناشتا و مقاومت به انسولین در مردان مبتلا به سندرم متابولیک بود. روش بررسی: در این مطالعه نیمه‌تجربی، 45 مرد مبتلا به سندرم متابولیک به‌صورت تصادفی در سه گروه شامل تمرینات اینتروال هوازی 3 جلسه در هفته، تمرینات اینتروال هوازی 6 جلسه در هفته و گروه کنترل تقسیم شدند. حجم تمرین هفتگی در دو گروه مداخله برابر و شدت تمرین به‌صورت فزاینده تنظیم شد. پیش و پس از مداخله، مقاومت به انسولین با استفاده از شاخص HOMA-IR و سطح آسپروسین سرمی به رویش الایزا اندازه‌گیری شد. تحلیل آماری با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که هر دو گروه تمرین، مقاومت به انسولین و سطح آسپروسین سرمی را نسبت به گروه کنترل به‌طور معناداری کاهش دادند (P<0.01). کاهش مقاومت به انسولین در گروه تمرین با تواتر 6 جلسه در هفته نسبت به گروه 3 جلسه‌ای به‌طور معنی‌داری بیشتر بود(P=0.016)، اما تفاوت معناداری در کاهش آسپروسین سرمی بین دو گروه تمرین مشاهده نشد (P=0.847). نتیجه گیری: تمرینات اینتروال هوازی منظم، به ویژه با تواتر بالاتر، می‌تواند حساسیت به انسولین را بهبود بخشد و مسیرهای متابولیک مرتبط با آسپروسین را تعدیل کند. این مطالعه نشان می‌دهد که تغییر تواتر تمرین می‌تواند به عنوان یک رویکرد نوین در مدیریت غیر دارویی سندرم متابولیک مورد استفاده قرار گیرد.

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مجله علمی پزشکی جندی شاپور 2252-052X 24 6 2025 12 22 The role of artificial intelligence in optimizing intra-operative anesthesia: a narrative review نقش هوش مصنوعی در بهینه سازی بیهوشی حین عمل: مرور روایتی 237114 10.22118/jsmj.2025.497970.3786 FA محبوبه حسینی Clinical Research Development Unit, Ayatollah Kashani Hospital, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran 0000-0002-4347-7904 سیده زهرا نهاردانی استادیار آموزش پزشکی، دکتری، مرکز تحقیقات آموزشی علوم پزشکی (CERMS)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران 0000-0002-2631-3561 ندا رحیمیان دانشیار داخلی، گروه داخلی، دانشکده پزشکی، بیمارستان فیروزگر، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران 0000-0003-2432-5099 علی مشکی استادیار گروه بیهوشی و درد، بیمارستان هاشمی نژاد، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران 0009-0002-9902-8240 Journal Article 2025 01 04 ABSTRACT Background and Aim: Artificial intelligence plays a crucial role in predicting patient conditions, optimizing drug doses, monitoring clinical status, and providing clinical decision support during anesthesia. This narrative review examines the applications of artificial intelligence in the field of anesthesia. Materials and Methods: This review article was conducted in 2023 by searching the external database Scopus. PubMed. IEEE Explore. WOS and internal Iran Doc, SID in the period 2019-2024. Results: Types of artificial intelligence applied in anesthesia include Infuse-O. R system that works with magnetic codes, Stan pump software that reduces the role of expert human resources in the anesthesia process, and machine learning that determines the level of anesthetic drug according to the values and conditions of the input data set. Use neural network algorithms to determine the dose of anesthetic drugs. An LSTM neural network is used to analyze and predict anesthesia performance and to recognize the signal class during anesthesia. 32 convolutional filters in the convolutional neural network, a layer with maximum pooling, a second convolutional layer of 32 filters, a secondary pooling layer, and a fully connected final layer are used. . Conclusion: Integrating artificial intelligence into anesthesia enhances the quality of medical care, improves diagnostic accuracy, and increases patient safety. However, this integration also presents several challenges, including the need to protect patient privacy, ensure responsible AI decision-making, prevent discrimination, increase the transparency of algorithms, clarify physician responsibility, and address the impact of artificial intelligence on the role of physicians. زمینه و هدف هوش مصنوعی، در زمینه‌هایی نظیر پیش‌بینی وضعیت بیمار، بهینه‌سازی دوز داروها، نظارت بر وضعیت بالینی و پشتیبانی از تصمیم‌گیری‌های بالینی در حین بیهوشی، نقش بسیار مهمی ایفا می‌کند. این مرور روایتی، به بررسی کاربردهای هوش مصنوعی در بیهوشی می پردازد. مواد و روش‌ها: این مقاله مروری در سال 1402 با جستجو در بانک‌های اطلاعاتی خارجی Scopus. PubMed. IEEE Explore. WOSو داخلی ایرانداک، SID در بازه زمانی 2019-2024 انجام شده است. یافته‌ها: انواع هوش مصنوعی کاربردی در بیهوشی عبارتند از: سیستم Infuse-O.R که با کدهای مغناطیسی کار می‌کند، نرم‌افزار Stan pump که نقش نیروی انسانی متخصص در پروسه بیهوشی را کاهش می‌دهد، یادگیری ماشین که با توجه به مقادیر و شرایط مجموعه داده‌های ورودی، سطح داروی بیهوشی را تعیین می‌کند. الگوریتم‌های شبکه عصبی که برای تعیین دوز داروی بیهوشی به کار می‌روند. شبکه عصبی LSTM که جهت تجزیه و تحلیل و پیش‌بینی عملکرد بیهوشی استفاده می‌گردد. نتیجه‌گیری: تلفیق هوش مصنوعی در بیهوشی، سبب بهبود کیفیت مراقبت‌های پزشکی، افزایش دقت تشخیصی و ایمنی بیماران می‌شود ولی دارای چالش‌هایی شامل: حفظ حریم شخصی بیماران، تصمیمات مسئولانه هوش مصنوعی، جلوگیری از تبعیض، افزایش شفافیت الگوریتم‌ها، مسئولیت پزشک و تأثیر هوش مصنوعی بر نقش پزشکان نیز می‌باشد. اما با وجود نقش هوش مصنوعی و وجود دستگاه‌ها که ابزارهای کمکی حیاتی هستند، حضور و هوشیاری متخصص بیهوشی به‌عنوان بهترین "مانیتور" تضمین‌کننده ایمنی بیمار است.

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مجله علمی پزشکی جندی شاپور 2252-052X 24 6 2025 12 22 The effect and durability of Pilates exercises on pain andrange of motion proprioception in people with chronic non-specific low back pain. تاثیر و ماندگاری تمرینات پیلاتس بر درد، دامنه حرکتی و حس عمقی در زنان مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی 237115 10.22118/jsmj.2025.505708.3818 FA مارال امینی دکترای تخصصی آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی،دانشگاه تهران، تهران،ایران 0009-0003-1920-3385 محمد حسین علیزاده استاد تمام، گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران منصور صاحب الزمانی استاد تمام، گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده‎ ‎تربیت بدنی و علوم ورزشی،‎ ‎دانشگاه شهید باهنر کرمان،‎ ‎کرمان،‎ ‎ایران 0000-0002-1368-8508 Journal Article 2025 02 09 Objective: Chronic non-specific low back pain is one of the causes of disability in individuals and chronic pain is considered one of the most important medical problems in the world. The aim of the present study was to determine the effect and durability of Pilates exercises on pain, range of motion, and proprioception in women with chronic non-specific low back pain. Methods: Methods: The present study is a quasi-experimental study. In this study, 20 women with chronic non-specific low back pain diagnosed by an orthopedic specialist were randomly and equally selected into two groups: Pilates (n=10) and control (n=10). Physical factors including pain intensity (VAS), proprioception (goniometer), reconstruction of 30 degrees of lumbar flexion angle, range of motion (Schuber), were recorded in the pre-test and post-test after eight weeks..Conclusion: According to the findings of the study, Pilates exercises were effective in reducing pain, increasing proprioception, and range of motion. Therefore, it seems that the Pilates training protocol can be used as a useful method for the rehabilitation of people with chronic non-specific low back pain, and these effects were persistent after 8 weeks. Results: The results of this study indicate the effect of the Pilates exercise program on pain reduction. Conclusion: According to the findings of the study, Pilates exercises were effective in reducing pain, increasing proprioception, and range of motion. Keywords: Pilates, pain, range of motion, proprioception چکیده هدف: کمردرد مزمن غیراختصاصی یکی از عوامل ناتوانی در افراد است و دردهای مزمن از مهم ترین معضلات پزشکی درتمام جهان به شمار می روند. هدف از انجام مطالعه حاضر تاثیر و ماندگاری تمرینات پیلاتس بر درد، دامنه حرکتی، حس عمقی در زنان مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی بود. روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع نیمه تجربی می باشد در این مطالعه تعداد 20 زن دارای کمردرد مزمن غیر اختصاصی با تشخیص پزشک متخصص ارتوپد به روش هدفمند و در دسترس به صورت تصادفی و مساوی در دو گروه پیلاتس (10( n= و کنترل (10=n) انتخاب شدند فاکتورهای جسمانی شامل شدت درد(VAS)، حس عمقی(گونیامتر) بازسازی زاویه 30 درجه فلکشن کمری، دامنه حرکتی (شوبر)، آزمودنی ها در پیش آزمون و پس آزمون بعد از هشت هفته ثبت گردید یافته ها: نتایج حاصل از این مطالعه نشان دهنده اثر برنامه تمرینی پیلاتس بر کاهش درد (005/0=p)، افزایش حس عمقی (005/0=p) و بهبود دامنه حرکتی (001/0=P) بوده است. در مقایسه بین گروهی نیز در متغیر دامنه حرکتی بین دو گروه کنترل و تمرینی دوره پس آزمون (002/0=p) و پیگیری (001/0=p) تفاوت معنی داری مشاهده شده است. نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش، تمرینات پیلاتس بر کاهش درد افزایش حس عمقی، دامنه حرکتی موثر بوده است. بنابراین، به نظر می رسد که پروتکل تمرینی پیلاتس بتواند به عنوان یک روش مفید برای توانبخشی افراد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی استفاده شوند که این اثرات بعد از 8 هفته ماندگار بود. کلید واژه ها: پیلاتس، درد، دامنه حرکتی، حس عمقی

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مجله علمی پزشکی جندی شاپور 2252-052X 24 6 2025 12 22 A Multimodal CNN Approach for Prediction of Sudden Cardiac Death Versus Congestive Heart Failure رویکرد چندوجهی شبکه‌های عصبی پیچشی برای پیش‌بینی مرگ ناگهانی قلبی و تمایز از نارسایی قلبی 237117 10.22118/jsmj.2025.515064.3885 FA سارا تواضع گروه مهندسی پزشکی، دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران. فریده ابراهیمی خاله سری گروه مهندسی پزشکی، دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران. 0000-0002-7971-9282 Journal Article 2025 05 01 Objective: Sudden cardiac death (SCD) remains one of the leading causes of mortality worldwide. The purpose of this study is to predict SCD early and to distinguish it from congestive heart failure (CHF), which presents with similar electrocardiographic patterns. Research Method: In this study, shallow and fully automated models based on convolutional neural networks (CNNs) are presented to predict SCD, so that the electrocardiogram (ECG) signal is given as input to the model, and classification is performed at the end of the model. Results: The first model, which is based on one-dimensional CNNs, was able to predict SCD with an accuracy of 96%. In the next step, by adding data related to CHF, an accuracy of 97.85 was obtained in the three-class classification (normal, before sudden cardiac death, and heart failure). In the second model, which is based on two-dimensional CNNs, first, each part of the ECG signals was converted into two-dimensional images using continuous wavelet transform (CWT) and given as input to the model. This model was able to predict SCD with 99% accuracy. Conclusion: The proposed fully automated CNN-based models demonstrated high predictive accuracy for SCD within one hour before its occurrence. هدف: مرگ ناگهانی قلبی (SCD) همچنان یکی از علل اصلی مرگ و میر در سراسر جهان است. هدف از این مطالعه پیش‌بینی زودهنگام SCD و تمایز آن از نارسایی احتقانی قلب (CHF) است که الگوهای الکتروکاردیوگرافی مشابهی دارد. روش تحقیق: در این مطالعه، مدل‌های کم‌عمق و کاملاً خودکار مبتنی بر شبکه‌های عصبی کانولوشن (CNN) برای پیش‌بینی SCD ارائه شده است، به طوری که سیگنال الکتروکاردیوگرام (ECG) به عنوان ورودی به مدل داده شده و طبقه‌بندی در انتهای مدل انجام شده است. نتایج: مدل اول که مبتنی بر CNNهای یک بعدی بود، توانست SCD را با دقت 96٪ پیش‌بینی کند. در مرحله بعد، با اضافه کردن داده‌های مربوط به CHF، دقت 97.85٪ در طبقه‌بندی سه کلاسه (عادی، قبل از مرگ ناگهانی قلبی و نارسایی قلبی) به دست آمد. در مدل دوم که مبتنی بر CNNهای دو بعدی بود، ابتدا هر بخش از سیگنال‌های ECG با استفاده از تبدیل موجک پیوسته (CWT) به تصاویر دو بعدی تبدیل و به عنوان ورودی به مدل داده شد. این مدل توانست SCD را با دقت 99٪ پیش‌بینی کند. نتیجه‌گیری: مدل‌های کاملاً خودکار مبتنی بر CNN پیشنهادی، دقت پیش‌بینی بالایی را برای SCD در عرض یک ساعت قبل از وقوع آن نشان دادند.

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مجله علمی پزشکی جندی شاپور 2252-052X 24 6 2025 12 22 Effect of CrossFit Training on Liver Fat Content, Insulin Sensitivity, and Serum Levels of CRP, Fetuin-A, and Fetuin-B in Middle-Aged Men with Non-Alcoholic Fatty Liver Disease اثر تمرینات کراس فیت بر میزان چربی کبدی، حساسیت به انسولین و سطوح سرمی CRP، فتوئین A و فتوئین B در مردان میانسال مبتلا به بیماری کبد چرب غیرالکلی 237340 10.22118/jsmj.2025.531544.3934 FA سیدجواد جلال زاده گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران 0009-0004-8454-217X علیرضا براری گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران 0000-0001-5199-463X Journal Article 2025 06 27 Background and Purpose: Fetuins, as liver-secreted proteins, play a significant role in regulating metabolic homeostasis, inflammation, and the progression of non-alcoholic fatty liver disease (NAFLD). This study aimed to determine the effect of CrossFit training on liver fat content, insulin sensitivity, and serum levels of C-reactive protein (CRP), Fetuin-A, and Fetuin-B in middle-aged men with NAFLD. Methods: In this semi-experimental study, 24 men with NAFLD were purposively selected and randomly assigned to exercise (n=12) and control (n=12) groups. The exercise group performed CrossFit training for 12 weeks, three sessions per week, at an intensity of 80 to 90% heart rate reserve (HRR). Blood samples were collected before and 72 hours after the last training session. Data were analyzed using ANCOVA at a significance level of P ≤ 0.05. Results: After the intervention period, the exercise group showed significant reductions in CRP (33.6%), Fetuin-A (12.3%), Fetuin-B (5.5%), and liver fat grade (54.2%), and a significant increase in insulin sensitivity (4.8%) compared to the control group (P < 0.05). Conclusion: The reduction in liver fat content and serum CRP levels appears to result from improved hepatic insulin sensitivity and decreased systemic inflammation. Additionally, decreased Fetuin-A and Fetuin-B indicate modulation of inflammatory responses and improved liver function, which play important roles in the clinical improvement of this disease. These changes may serve as an effective non-pharmacological intervention to slow NAFLD progression and enhance metabolic health in middle-aged patients. زمینه و هدف: فتوئین‌ها به‌عنوان پروتئین‌های ترشح‌شده از کبد، نقش مهمی در تنظیم هموستاز متابولیک، التهاب و پیشرفت بیماری کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) ایفا می‌کنند. این مطالعه با هدف تعیین اثر تمرینات کراس فیت بر میزان چربی کبدی، حساسیت به انسولین و سطوح سرمی پروتئین واکنشگر C (CRP)، فتوئین های A و B در مردان میانسال مبتلا به NAFLD انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه نیمه‌تجربی، ۲۴ مرد مبتلا به NAFLD به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه تمرین (۱۲ نفر) و کنترل (۱۲ نفر) قرار گرفتند. گروه تمرین به‌مدت ۱۲ هفته، سه جلسه در هفته، با شدت ۸۰ تا ۹۰ درصد ضربان قلب ذخیره (HRR) به اجرای تمرینات کراس‌فیت پرداختند. نمونه‌گیری خون قبل و ۷۲ ساعت پس از آخرین جلسه تمرین انجام شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس و در سطح معناداری ۰٫۰۵ ≥ P تحلیل شدند. یافته‌ها: پس از دوره مداخله، در گروه تمرین کاهش معناداری در CRP (%6/33)، فتوئین A (%3/12)، فتوئین B (%5/5) و گرید چربی کبدی (%2/54) و افزایش معنی داری در حساسیت به انسولین (%8/4) نسبت به گروه کنترل مشاهده شد (05/0 > P). نتیجه‌گیری: کاهش چربی کبدی و سطوح سرمی CRP ناشی از بهبود حساسیت به انسولین کبدی و کاهش التهاب سیستمیک است. همچنین کاهش فتوئین‌های A و B نشان‌دهنده تعدیل پاسخ‌های التهابی و بهبود عملکرد کبد است که نقش مهمی در بهبود بالینی این بیماری دارد. این تغییرات می‌تواند مداخله‌ای مؤثر در کاهش پیشرفت NAFLD و بهبود سلامت متابولیک بیماران میانسال باشد.