دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مجله علمی پزشکی جندی شاپور 2252-052X 12 6 2014 01 21 The Effect of Group Cognitive–Behavior Therapy on Oppositional Defiant Disorder and Aggression in Guidance School Female Students in Ahvaz اثر بخشی گروه درمانی شناختی - رفتاری بر اختلال بی‌اعتنایی- مقابله‌ای و پرخاشگری دانش آموزان دختر مقطع راهنمایی شهر اهواز 723 734 49963 FA نجمه حمید گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران. لیلا نقدی‌نسب گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران. مهناز مهرابی زاده هنرمند گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران. Journal Article 2012 10 17 <strong>Background and Objective: </strong>The purpose of this study was to investigate the effect of group cognitive–behavior therapy on oppositional defiant disorder and aggression among guidance school female students. <strong>Subjects and Methods:</strong> The research method was semi experimental with pre-post and control group. The sample consisted of 65 female students who were selected by random cluster sampling, clinical interview with their parents and oppositional defiant behavior inventory  (ODBI). Thirty students were selected randomly and randomly divided into two groups as experimental and control. The subjects also completed Buss and Perry Inventory. Then 8 sessions of cognitive–behavior therapy was held for experimental group but the control group did not receive any intervention. For analyzing the data, MANCOVA test was used. <strong>Result: </strong>The results revealed that there was a significant difference between experimental and control group in oppositional defiant disorder and aggression (P<0.001). The rate of oppositional defiant disorder and aggression in experimental group was significantly decreased in compare to pre test and control group. The results indicated that group cognitive –behavior therapy was effective to reducing the oppositional defiant disorder and aggression (P<0.001). <strong>Conclusions:</strong>  Group cognitive–behavior therapy can decrease the oppositional defiant disorder and aggression in guidance school female students. <strong>زمینه و هدف:</strong> هدف از این پژوهش بررسی اثر بخشی گروه درمانی شناختی - رفتاری بر اختلال بی­اعتنایی - مقابله­ای و پرخاشگری دانش آموزان دختر مقطع راهنمایی شهر اهواز بود. <strong>روش</strong><strong> بررسی</strong><strong>:</strong>  طرح پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون، پس ازمون و گروه کنترل بوده است جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر مقطع راهنمایی بودند. نمونه پژوهش به صورت تصادفی چند مرحله ای انتخاب شدند. تعداد 30 نفر از 65 دانش آموزی که با توجه به مصاحبه بالینی با والدین و پرسشنامه بی­اعتنایی - مقابله‌ای (ODBI)، که توسط والدین تکمیل شده بود، تشخیص اختلال بی­اعتنای - مقابله­ای دریافت کرده بودند، به شیوه تصادفی انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. هر دو گروه پرسشنامه پرخاشگری باس و پری را به عنوان پیش آزمون تکمیل کردند. گروه آزمایش 8 جلسه گروه درمانی شناختی - رفتاری دریافت کردند اما گروه کنترل مداخله ای دریافت نکردند. <strong>یافته­ها:</strong> نتایج تحلیل واریانس چند متغییری نشان داد که گروه درمانی شناختی -رفتاری در بهبود علائم بی‌اعتنایی مقابله‏ای و پرخاشگری مؤثر بوده است، و میانگین نمره­های پس آزمون گروه آزمایش در بی­اعتنایی مقابله‏ای و پرخاشگری نسبت به پیش آزمون وگروه کنترل کاهش یافته است. <strong>نتیجه­گیری:</strong> گروه درمانی شناختی - رفتاری، باعث کاهش علائم بی اعتنایی -مقابله‏ای و پرخاشگری دانش آموزان دختر مقطع راهنمایی شده است. https://jsmj.ajums.ac.ir/article_49963_587d2044f0dd8e30f61ef1f8440d7015.pdf