دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مجله علمی پزشکی جندی شاپور 2252-052X 11 2 2012 05 21 Analyzing the Effect of Bandage and Bracing on Stability Indices of Single Leg Stance in Patients with Ankle Sprain بررسی شاخص‌های ثبات وضعیت ایستاده یک‌پا در افراد دچار پیچ خوردگی مچ پا، به هنگام استفاده از باند کشی و بریس تعدیل شده 123 133 49467 FA امین بهداروندان دانشجوی دکترای تخصصی فیزیوتراپی.گروه فیزیوتراپی، دانشکدة علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، ایران. محمد جعفر شاطرزاده یزدی استادیار گروه فیزیوتراپی.گروه فیزیوتراپی، دانشکدة علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، ایران. شاهین گوهرپی استادیار گروه فیزیوتراپی.گروه فیزیوتراپی، دانشکدة علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، ایران. رضا صالحی استادیار گروه فیزیوتراپی. گروه فیزیوتراپی، دانشکدة علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، ایران. Journal Article 2011 08 21 <strong>Background and Objective:</strong> In spite of the prevalence of ankle sprain , little objective data exist regarding the effect of sensory and motion restriction properties of external ankle supports on ankle sensory motor processes of ankle sprained patients. <strong>Subjects and Methods:</strong> In the present study, the effects of elastic bandage and rigid brace which had no sensory influence were evaluated for 28 patients. Ankle complex motor performance was measured using the Biodex Balance System. <strong>Results:</strong> Results showed that rigid brace had no effects on stability indices but  the use of elastic bandage improved motor performance of ankle complex as evidenced by the decrease in overall (P= 0.004) and AP(P=0.010) stability indices. <strong>Conclusion:</strong> In patients with functional ankle instability external supports used improved ankle sensorymotor functions possibly because of elevated sensory inputs. <strong> </strong> <strong> </strong> <strong>زمینه و هدف:</strong> علی­رغم شیوع آسیب پیچ­خوردگی مچ پا، مطالعات کافی در زمینة ساز و کار اثرات حسی و ثباتی حمایت­­کننده­های خارجی مچ پا بر روی فرایندهای حسی- حرکتی مجموعة مچ پای افراد آسیب­دیده انجام نشده است. <strong>روش بررسی:</strong> در پژوهش حاضر با هدف بررسی اثرات حسی و حمایتی این حمایت­کننده­ها بر فرایندهای حسی- حرکتی مجموعة مچ پای بیماران دچار  پیچ­خوردگی در یک گروه 28 نفری از این بیماران اثر باند کشی که تنها   گیرنده­های پوستی را تحریک می­کرد، با بریس دارای حمایت مکانیکی بالا و بدون اثرات حسی ارزیابی شد. روش ارزیابی نیز استفاده از دستگاه تعادل­سنج برای ثبت شاخص­های ثبات به­عنوان نمایه­ای از فرایندهای حسی- حرکتی مچ­ پا بود. <strong>یافته­ها: </strong>نتایج این بررسی نشان داد که تنها کاربرد باند کشی عامل بهبود شاخص ثبات کلی (004/0p=) و شاخص ثبات جلو- عقب (010/0p=) می­باشد و در این زمینه بریس تأثیری ندارد. <strong>نتیجه­گیری:</strong> می­توان نتیجه گرفت که بهبود شاخص ثبات، به­دنبال بستن باند کشی و نه بکاربردن بریس، می­تواند به­علت افزایش پس­خوراند حسی و در نتیجة تقویت عملکرد حسی- حرکتی مجموعة مچ پا باشد. https://jsmj.ajums.ac.ir/article_49467_ff32d91bc4574e80c957ce68c48246eb.pdf