دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مجله علمی پزشکی جندی شاپور 2252-052X 12 2 2013 05 22 Effects of Zinc Supplementation on Glycemic Control in Patients with Type 1 Diabetes تعیین اثر روی در کنترل قند خون بیماران مبتلا به دیابت نوع یک 111 119 49341 FA پیمان پیامی دانشکدة ‌پزشکی، مرکز تحقیقات دیابت، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، ایران. عاطفه حسن‌زاده دانشکدة ‌پزشکی، مرکز تحقیقات دیابت، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، ایران سارا صفاریان دانشکدة ‌پزشکی، مرکز تحقیقات دیابت، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، ایران. Journal Article 2011 10 24 <strong>Background and Objective:</strong> For many years, a large number of studies showed that zinc has major role in biosynthesis, storage and function of insulin. The aim of this study is assessment of effects of zinc supplementation on glycemic control in patients with type 1 diabetes <strong>Subjects and Methods:</strong> Body mass index (BMI), serum levels of zinc and HbA1c of 29 patients with type 1 diabetes at baseline were measured. Then patients received 50 mg/day elemental zinc for 3 months. At the end of the treatment period serum levels of zinc and HbA1c were investigated again. <strong>Results:</strong> After treatment, mean serum zinc level did not differ significantly with before levels. But the mean HbA1c levels from 8.5±.7 reached to 8.1 ± .7 after treatment with zinc supplementation (P<.001). HbA1c levels decrease mainly occured in women with a BMI < 25 and men with BMI > 25. As The higher the BMI, the percentage of reduction in HbA1c level was lower. <strong>Conclusion:</strong> The results of this study suggest that administration of zinc can reduce the levels of HbA1c in patients with type 1 diabetes. However, this effects is dependent upon both gender and BMI of the patient. <strong>زمینه و هدف:</strong> بررسی­های مختلف در سال­های متمادی، بیانگر آن بوده­اند که یون­های روی نقش مهمی در بیوسنتز، ذخیره­سازی و عملکرد انسولین بر عهده دارند. هدف این مطالعه تعیین اثر روی در کنترل قند خون بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 است. <strong>روش بررسی:</strong> نمایة تودة بدنی، سطح سرمی روی و هموگلوبین گلیکوزیله خون 29 بیمار مبتلا به دیابت نوع 1 در ابتدای مطالعه اندازه­گیری شد. سپس بیماران به مدت 3 ماه تحت درمان روزانه با 50 میلی­گرم روی المانته قرار گرفتند و در پایان مدت درمان مجدداً سطح سرمی روی و هموگلوبین گلیکوزیله در آنان بررسی شد. <strong>یافته ­ها:</strong> میانگین سطح سرمی روی قبل و پس از درمان با یکدیگر تفاوتی نداشت. اما میانگین سطح هموگلوبین گلیکوزیله خون پس از درمان با روی از 7/0 ± 5/8 درصد به 7/0 ± 1/8 درصد رسیده بود (p< .001). کاهش سطح هموگلوبین گلیکوزیله عمدتاً در خانم­های با نمایة تودة بدنی کمتر از 25 و آقایان با نمایة تودة بدنی بیشتر از 25 اتفاق افتاده بود. هرچه نمایة تودة بدنی بیماران بیشتر بود، میزان درصد کاهش سطح هموگلوبین گلیکوزیله کمتر بود. <strong>نتیجه­ گیری:</strong> نتایج این مطالعه بیان­کنندة آن است که احتمالاً تجویز روی می­تواند بر سطح هموگلوبین گلیکوزیلة خون بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 مؤثر باشد. گرچه این تأثیر به جنسیت بیماران و نمایة تودة بدنی آنان وابسته است. https://jsmj.ajums.ac.ir/article_49341_5624f1782ccb76c1179577725b3414dc.pdf