دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مجله علمی پزشکی جندی شاپور 2252-052X 15 1 2016 03 20 Comparision of Transverse Strength of Polymethylmethacrylate Resin with Reinforced PMMA by Stainless Steel Wire, Metallic Mesh and Polyethylene Fiber مقایسۀ استحکام عرضی رزین پلی‌متیل‌متاکریلات، تقویت شده با سیم Stainless Steel ، مش فلزی و فایبر پلی‌اتیلن 105 115 47371 FA اسدالله احمدزاده استادیار گروه پروتز‌های دندانی.گروه پروتزهای دندانی، دانشکدۀ دندان-پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، اهواز، ایران. سیدعلی ضیائی مریم شمسایی دستیار تخصصی گروه دندان‌پزشکی کودکان.گروه دندان‌پزشکی کودکان، دانشکدۀ دندان-پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، اهواز، ایران. داریوش فتحعلی پور دندان‌پزشک.دندان‌پزشک عمومی. علی روحانی دانشجو.دانشجوی رشتۀ دندان‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، اهواز، ایران. Journal Article 2015 05 21 <strong>Background and Objective:</strong> Denture fracture due to excessive  thickness, malocclusion or other traumas during sneezing or washing are disadvantages of acrylic prosthetics and PMMA resin. So further methods are needed to increase their transverse strength. Although there are many studies on reinforcing and modifying with copolymers, cross–linking or use of metallic or fibric strengtheners to enhance mechanical properties, There are limited studies with paradoxical results. The aim of this study was to compare the transverse strength between reinforcement with polyethylene fiber and two older methods (stainless steel, metallic mesh). <strong>Subjects and Methods: </strong>In this study 40 PMMA resin samples (65x12x3 mm) were made and categorized in 4 groups : With no reinforcing agent ( control group ); with metal wire (diameter 1.0 mm); with metal mesh (diameter 0.3 mm) and with polyethylene fiber (Fibre–braid). These samples were put to 3-point loading test by Instron universal testing machine. <strong>Results: </strong>The average transverse strength in control group was 78.37 MPa and for three other groups: metallic wire, mesh and polyethylene fibers, in sequence, were 80.25 MPa , 9  MPa and 78.56 MPa . The results were not statistically significant ( P>0.05). <strong>Conclusion:</strong> Reinforcing the acrylic resin using different techniques do not produce increases in transverse strength in comparison with the conventional acrylic resin with no reinforcement. Therefore, none of the tested techniques are recommended. <strong>زمینه و هدف</strong>: شکستن پروتز در اثر حوادث یا ناهماهنگی اکلوژن از ضعف­های رزین­های آکریلی پلی­متیل متاکریلات می­باشد. به همین علت محققان در صدد یافتن روش­هایی جهت بالا بردن استحکام عرضی این مواد بوده­اند. تاکنون روش­های متفاوتی شامل استفاده از کو پلی­مرها، عواملCross-Linking  ، تقویت­کننده­های فلزی و فایبرها جهت بالا بردن خواص مکانیکی این مواد ابداع شده است. در مورد مواد تقویت­کنندۀ جدیدتر، از جمله فایبرهای پلی­اتیلن تحقیقات محدود و نتایج متناقض می­باشد. هدف از انجام این تحقیق، مقایسۀ میزان استحکام عرضی بین این روش با دو روش دیگر (سیمS.S  و مش فلزی) جهت تقویت رزینPMMA   می­باشد. <strong>روش بررسی: </strong>در این تحقیق 40 نمونه رزین PMMA   ساخته شده و در چهار گروه ده­تایی تقسیم­بندی شد. در گروه اول از هیچ نوع تقویت­کننده­ای ­استفاده نشده و به عنوان گروه شاهد منظور گردید. در سه گروه دیگر به ترتیب از سیم فلزی به قطر 0/1 میلی­متر، مش فلزی به ضخامت 3/0 میلی­متر و فایبر پلی­اتیلن از نوع Fiber-braid  جهت تقویت نمونه­ها استفاده شد. در نهایت این نمونه­ها با استفاده از تست 3-Point Loading  تحت اعمال نیرو تا موقع شکستن قرار گرفتند. یافته­ها: متوسط میزان استحکام عرضی گروه شاهد MPa 37/78 و سه گروه دیگر به ترتیب: MPa 25/80، MPa 79 و MPa 56/78 محاسبه شد، ولی این میزان افزایش در هیچکدام از گروه­ها از نظر آماری معنادار نبود (05/0< p). <strong>نتیجه­گیری:</strong> افزایش 5/2%، 8/0% و 25/0% به ترتیب برای گروه­های تقویت­شده با سیم استینلس­استیل، مش فلزی و فایبر پلی­اتیلن، تأثیر قابل ملاحظه در بهبود استحکام عرضی رزین آکریلی PMMA ندارد. https://jsmj.ajums.ac.ir/article_47371_991167de6319731183b5c32c35cdb8d3.pdf