دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مجله علمی پزشکی جندی شاپور 2252-052X 16 5 2018 01 21 Relationship between speech anxiety situations and severity of stuttering in 12-32 years persons who have stuttering تعیین ارتباط بین موقعیت های اضطراب زای ویژه گفتاری و شدت لکنت در افراد12 تا 35 سال دارای لکنت 237006 10.22118/jsmj.2018.237006 FA بیژن شفیعی گفتار درمانی- دانشگاه علوم پزشکی اصفهان- اصفهان-ایران 0000-0003-0868-6273 علیرضا صالح پور گروه گفتار درمانی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان شهاب حسینی گفتار درمانی Journal Article 2017 07 14 Background: According to effects of linguistic, cultural and social factors on severity of stuttering, by identifying the situations and conditions that influenced the stutterers more than others, we can identify effects of situations and control and use them in generalization stage of treatment. The aim of the present research was exploring of the relationship between anxiety-causing special speech situations and severity of stuttering by using Subjective Screening Of Stuttering at 12-35 year old persons.<br>Method: The present research was a cross-sectional study that involving 30 subjects aged 12-35 year that refer to the speech therapy clinics in Isfahan. In an oral speech dialog for 5 minutes in a quiet room, severity of stuttering based on the percentage of stuttered syllable was calculated and after those subjects filled Subjective Screening Of Stuttering. <br>Result: Result of the present study showed that the differences between the severity of stuttering in 3 situations of Subjective Screening Of Stuttering, were not significant totally, but in the dual comparison between the situations, there were the significant differences between the severity of stuttering in speaking with close friend and empower person were significant.<br>Conclusion: According to the result of current study, we can say that in speaking with empower person, for subjects in this study, were more difficult and influence on severity of stuttering, avoidance and control of speech. مقدمه :<br>با توجه به تاثیر عوامل زبانی، فرهنگی و اجتماعی بر شدت لکنت ، با شناخت موقعیت ها و شرایطی که بیش از سایرین فرد دارای لکنت را تحت تاثیر قرار می دهد می توان تاثیر موقعیت را شناسایی وکنترل و در مرحله تعمیم درمان،آن موقعیت ها را هدف قرار داد. هدف مطالعه حاضر بررسی ارتباط موقعیت های اضطراب زای ویژه گفتاری و شدت لکنت در افراد 12 تا 35 سال با استفاده از مقیاس فردی لکنت بود.<br>روش ها :<br>این مطالعه از نوع مقطعی است و تعداد 30 نمونه در محدوده سنی 12 تا 35 سال مراجعه کننده به کلینیک های گفتار درمانی شهر اصفهان را مورد بررسی قرار داده است. شدت لکنت هر یک از نمونه ها با ارائه یک گفتار شفاهی محاوره ای به مدت 5 دقیقه در اتاق ساکت و آرام، بر اساس درصد هجاهای لکنت شده محاسبه شد و سپس آزمودنی مقیاس فردی لکنت را پر کرد.<br>نتایج :<br>نتایج مطالعه حاضر نشان داد که تفاوت شدت لکنت حین صحبت به طور کلی در سه موقعیت مقیاس فردی لکنت، معنادار نبود، اما در مقایسه میانگین دوبه دوی این موقعیت ها مشخص شد که شدت لکنت در حین صحبت با دوست نزدیک و شخص صاحب مقام تفاوت قابل ملاحظه و معناداری داشته است.<br>نتیجه گیری :<br>بر اساس نتایج مطالعه حاضر می توان گفت صحبت در موقعیت رویارویی با شخص صاحب مقام برای افراد حاضر در نمونه سخت تر بوده و بر شدت، اجتناب و کنترل کلام آن ها تاثیرگذار می باشد.