دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مجله علمی پزشکی جندی شاپور 2252-052X 16 3 2017 08 23 The effect of 8 week aerobic training on some indices of cardio respiratory and exercise tolerance in overweight women’s with chronic asthma تاثیرهشت هفته تمرین هوازی روی برخی شاخص های قلبی تنفسی و تحمل به فعالیت زنان مبتلا به آسم مزمن دارای اضافه وزن 144102 10.22118/jsmj.2017.144102 FA محسن قنبرزاده گروه فیزیولوژی ورزشی دانشکده علوم ورزشی دانشگاه شهید چمران اهواز- اهواز- ایران Journal Article 2017 05 23 Introduction: Asthma, obesity or overweight is one of the factors change of heart - respiratory airways that are affected..<br />Materials and Methods: This quasi-experimental research in 2015 to an applied using two experimental groups (n = 13) and control (n = 13) Weber Group Selected by screening medical records and clinical examination and determined. People for two months as planned submaximal aerobic activity (45 to 80 percent of maximum heart rate) paid to exercise. Indicators measured in terms of the base, were measured using standard methods. Data evaluation and analysis of covariance compared with pre-test and post-test, paired t-test at the significant level (P≤ 0/05) was performed.<br />Results: The results showed that eight weeks of training significantly decreased resting heart rate, systolic blood pressure, and minute ventilation was significantly increased maximal oxygen consumption and endurance activities (P≤ 0/05). But the change indicators in the control group was not significant (P≤ 0/05).<br />Conclusion and Discussion: The results showed that the aerobic activity strengthens the respiratory muscles and other physiological factors can cause breathing and heart recovery. Aerobic activity also resulted in favorable changes in cardiovascular parameters and tolerance of women with chronic asthma is overweight. اهداف: بیماری آسم، چاقی یا اضافه وزن یکی از عوامل تغییرات قلبی – تنفسی است که راه های هوایی را تحت تاثیر قرار می دهد.<br />مواد وروش ها: این پژوهش در سال 1394 به صورت نیمه تجربی و با استفاده از دو گروه تجربی(13نفر) و کنترل (13نفر)بر اساس غربال گری پرونده پزشکی و معاینه بالینی گروه ها انتخاب و تعیین گردید. گروه تجربی به مدت دو ماه مطابق برنامه فعالیت هوازی زیر بیشینه (45 تا 80 درصد حداکثر ضربان قلب) به تمرین هوازی پرداختند. شاخص های مورد اندازه گیری در شرایط پایه، به روش استاندارد اندازه گیری شدند. ارزیابی داده ها با آزمون تحلیل کوواریانس و مقایسه پیشآزمون و پس آزمون هر گروه با آزمون تی زوجی در سطح معنی داری( 05/0 ≥p ) انجام شد.<br />یافته ها: نتایج نشان داد که هشت هفته تمرین باعث کاهش معنی داری ضربان قلب استراحت، فشار خون سیستولی، تهویه دقیقه ای و افزایش معنی داری حداکثر اکسیژن مصرفی و تحمل به فعالیت شد (05/0 ≥p ). اما در شاخص های مذکور در گروه کنترل تغییر معنی داری مشاهده نشد (05/0≥ p ).<br />نتیجه گیری : نتایج مطالعات نشان داد که تقویت عضلات تنفسی و سایر عوامل فیزیولوژیکی طی فعالیت هوازی قادر است بهبودی قلبی و تنفسی ایجاد کند. همچنین فعالیت هوازی باعث تغییر مطلوب در شاخص های قلبی- تنفسی و تحمل به فعالیت زنان مبتلا به آسم مزمن دارای اضافه وزن شود.