مطالعه موردی تأثیر روش گفتار هجایی در درمان لکنت سه کودک دارای سندرم داون

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی اسکلتی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور، اهواز، اهواز، ایران

2 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.

3 مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی اسکلتی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور، اهواز، اهواز، ایران.

چکیده

زمینه و هدف: در حدود 59-42% افراد سندرم داون دچار لکنت هستند. اگرچه اختلالات شناختی و زبانی می­تواند در این موضوع مؤثر باشد اما ماهیت اصلی لکنت در آنها نامعلوم است. اطلاعات اندکی از مداخلات لکنت درمانی در سندرم داون موجود می باشد و در این تحقیق سعی شد که اثربخشی روش گفتار هجایی بر روی سه فرد دارای سندرم داون بررسی گردد.
روش بررسی: پژوهش حاضر بصورت تک موردی بر روی سه نوجوان دارای سندرم داون مبتلا به لکنت انجام شد. روش گفتار هجایی به همراه راهنمایی­های اشاره­ای بعنوان روش مداخله بکار رفت. در سه مقطع قبل، بلافاصله بعد و سه هفته بعد از مداخله، نمره شدت لکنت و نمره ارزش نوع لکنت محاسبه شد. از آزمون های ناپارامتریک (چند نمونه وابسته) در نرم افزار SPSS-16 جهت آنالیز داده ها استفاده شد.
یافته­ها: نمره شدت لکنت بعد از مداخله کاهش یافت اما تفاوت معنادار دیده نشد (060/0=p). نمره ارزش نوع لکنت بعد از مداخله کاهش یافت اما تفاوت معنادار نبود (050/0=p).
نتیجه­گیری: روش هجایی به همراه راهنمایی­های اشاره ای توانست بطور غیرمعنادار باعث کاهش شدت و نمره ارزش نوع لکنت در سه نوجوان مبتلا به سندرم داون شود. افراد مورد مطالعه نتوانستند روش درمانی مذکور را نگه داشته و تعمیم دهند.

کلیدواژه‌ها


 

1-Terminology pertaining to fluency and fluency disorders: Guidelines. ASHA 1999 Mar-Apr; 41(19): 29-36.

2-Van Borsel J, Tetnowski JA. Fluency disorders in genetic syndromes. J Fluency Disord 2007; 32: 279-296.

3-Devenny DA, Silverman WP. Speech dysfluency and manual specialization in Down’s syndrome. J Ment Defici Res 1990; 34: 253-260.

4-Schlanger BB, Gottsleben RH. Analysis of speech defects among the institutionalized mentally retarded. J Speech Hear Disord 1957; 22: 98-103.

5-Adler S. The influence of genetic syndromes upon oral communication skills. J Speech Hear Disord 1976; 41: 136-137.

6-Evans D. The development of language abilities in Mongols: A correlational study. J Ment Defici Res 1977; 21: 103-117.

7-Willcox A. An investigation into non-fluency in Down’s syndrome. British J Disord Commun 1988; 23: 153-170.

8-Van Riper C. The nature of stuttering. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall; 1971.

9-Stansfield J. Prevalence of stuttering and cluttering in adults with mental handicaps. J Ment Defici Res 1990; 34: 287-307.

10-Rondal JA. Language in mental retardation: Individual and syndromic differences, and neurogenetic variation. Swiss J Psychol 2001; 60: 161-178.

11-Bray M. The nature of dysfluency in Down’s syndrome. [Brochure]. Leeds: The British Stammering Association. 2003. Available at http://www.stammering.org/speaking-out/articles/nature-dysfluency-downs-syndrome. accessed Oct 18, 2014.

12-Rondal JA, Buckley S. Speech and language intervention in Down syndrome. 1st ed. London: Whurr Publishers; 2003.

13-Preus A. Treatment of mentally retarded stutterers. J Fluency Disord 1990; 15: 223-233.

14-Thurman S, Barnes-Brett T, Ryan C, Tierney L. Reducing stammering in adults with mental handicaps. Ment Handicap 1986; 14: 62-64.

15-Guitar B, McCauley R. Treatment of stuttering: Established and emerging interventions. 1st ed. Baltimore, MD: Lippincott Williams & Willkins; 2010.

16-Yairi E, Ambrose N. Early childhood stuttering I: Persistency and recovery rates. J Speech Lang Hear Res 1999; 42: 1097-1112.

17-Tavakkoli MA, Baghooli H, Ghamat Boland HR, Bolhari J, Birashk B. Standardizing Vineland adaptive behaviuor scale among Iranian population. Iranian Psychi Clinic Psychol 2000; 5(20): 27-36.

18-Foadodini M, Beydokhti H. The effect of drama therapy base on social skill adjusting behavior of mental retarded girls (IQ=55-70, 14-30 years old). J Res Rehabil Sci 2012; 8(5): 913-918.

19-Nilipour R. Farsi Aphasia Test.1st ed. Tehran: Iranian University of Medical Siences Press; 1995. P. 33-88.

20-Nilipour R, Paradis M, Ashayeri H, Raghibdust S. Syndromes of Aphasia in Persian: Published research papers. 1st ed. Tehran: State Welfare Organization of Iran & University of Welfare and Rehabilitation Siences Press; 2002.

21-Salim-Abadi Farahani F, Zamani P. The investigation of relationship between auditory short-term memory and mean length of sentence (MLS) in first grade students of elementary schools in Isfahan. Unpublished B.Sc dissertation. Faculty of rehabilitation Isfahan University of Medical Sciences, 2002.

22-Bakhtiar M, Seyfpanahi S, Ansari H, Ghanadzade M, Packman A. Investigation of reliability of the SSI-3 for preschool Persian-speaking children who stutter. J Fluency Disord 2010; 35: 87-91.

23-Guitar B. Stuttering: An integrated approach to its nature and treatment. 3rd ed. Baltimore: Lippincott, Williams & Wilkins Pub; 2006.

24-Ashtiyani H. Pictural Stories (1). 11th ed. Tehran: Madreseh Pub; 2002.

25-Arabloo A, Razaghi S. Pictural Stories (2). 8th ed. Tehran: Madreseh Pub; 2002.

26-Ham R. Clinical management of stuttering in older children and adults.1st ed. Maryland, USA: Aspen Publishers; 1999.

27-Runyan CM, Runyan SE. The fluency rules program. In: Guitar B, McCauley R. Treatment of stuttering: Established and emerging interventions. 1st ed. Baltimore, MD: Lippincott Williams & Willkins; 2010. p. 167-170.

28-Hegde MN. Treatment protocols for stuttering. 1st ed. San Diego, CA: Plural Publishing; 2007.

29-Jongsma AE. The speech-language pathology treatment planner. 1st ed. New Jersey, Hoboken, John Wiley & Sons Inc; 2004.