مقایسـه روش‌های جداسازی توکسین کورینه باکتریوم دیفتریه سویه واکسینال استاندارد از طریق سپراتور و فیلترپرس به منظور افزایش کیفیت و کمیت محصول نهایی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 بخش تحقیق و تولید واکسنهای باکتریایی پزشکی، موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی،کرج، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران

2 بخش تحقیق و تولید واکسنهای باکتریایی پزشکی، موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، کرج، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران

3 گروه میکروبیولوژی دانشکده علوم پایه ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان

4 بخش میکروبیولوژی، انستیتو پاستور ایران، تهران

10.22118/jsmj.2019.179396.1631

چکیده

این مطالعه مبتنی بر افزایش و ارتقاء کیفیت و کمیت مطلوب‌تر و موثر‌تر در تولید این واکسن در کشور بود. در این راستا دو روش (سپراتور و فیلترپرس) در جداسازی توکسین عامل مولـد بیماری یعنی کورینه باکتریوم دیفتریه سویه‌ واکسینال از پیکره‌ باکتری‌های کشت یافته در فرمانتور، مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت.
سه سری ‌ساخت 350 لیتری کشت فرمانتوری دیفتری تهیه شد. جداسازی نیمی از آن در هر سری ‌ساخت، توسط استفاده از فیلترپرس به همراه کمک کننده‌ فیلتر (خاک دیاتومه) و نیمی دیگر با استفاده از دستگاه سپراتور انجام شد. 3 نمونه از هر روش به میـزان 50 میلی‌لیتر از سه سـری-ساخت برداشته شد و آزمون‌های کمترین دوز کشنده، آزمون سمـیت اختصاصی، تیتر سم حاصـله به روش فولکولاسیون رامون و SDS-PAGE ژل‌الکتروفورزیس، بر روی نمونه‌ها انجام شد. سایر موارد همانند زمان صرف شده جهت رسیدن به محصول نهایی، حجم محصول و شفافیت محصول حاصل شده نیز مورد بررسی قرارگرفتند.
نتایج حاصله در تمامی آزمون‌ها در روش جداسازی با سپراتور نسبت به روش جداسازی با فیلترپرس دارای برتری قابل ملاحظه‌ای بود. همچنین حجم محصول نهایی پس از جداسازی و شفافیت آن بروش سپراتور بهتر از روش فیلترپرس بود. مضافا اینکه زمان لازم برای جداسازی و هزینه های بکار رفته در روش سپراتور بمراتب کمتر از روش فیلترپرس بود.
استفـاده از روش جداسـازی با سپراتور جایگزین مناسبی بر روش جداسازی توسط فیلترپرس در میزان افزایش کیفیت و کمیت تولید واکسن دیفتری می‌باشد و از این لحاظ میتواند کیفیت و کمیت واکسن تولیدی را ارتقاء بخشد.

کلیدواژه‌ها


1-Choe S, Bennett MJ, Fujii G, Curmi PMG, Kantardjieff KA, Collier RJ, et al. The crystal structure of diphtheria toxin. Nature. 1992;357(6375):216-22.
2-Requirements for diphtheria, tetanus, pertussis and combined vaccines. WHO Expert Committee on Biological Standardization Fortieth Report Geneva, World Health Organization. 1990.
3-Manual for quality control of diphtheria, tetanus and pertussis vaccines. WHO. 2013.
4-Recommendations to assure the quality, safety and efficacy of DT-based combined vaccines. WHO. 2012.
5-Uchida T, Pappenheimer AM, Greany R. Diphtheria toxin and related proteins I. Isolation and properties of mutant proteins serologically related to diphtheria toxin. Journal of Biological Chemistry. 1973;248(11):3838-44.
6-Ouchterlony O. In vitro method for testing the toxin‐producing capacity of diphtheria  bacteria. APMIS. 1948;25(1‐2):186-91.
7-Kempken R, Preissmann A, Berthold W. Assessment of a disc stack centrifuge for use in mammalian cell separation. Biotechnology and bioengineering. 1995;46(2):132-8.
8-UDAYA BHASKARA RAO Y, Mahadevan M, Michaels S. Evaluation of microporous tangential-flow filtration in the production of Diphtheria and Pertussis vaccines. Pharmaceutical technology. 1992;16(9):102-.
9-Besnard L, Fabre V, Fettig M, Gousseinov E, Kawakami Y, Laroudie N, et al. Clarification of vaccines: An overview of filter based technology trends and best practices. Biotechnology advances. 2016;34(1):1-13.
10-Sundaran B, Palaniappan C, Rao YUB, Boopathy R, Bhau LNR. Tangential flow filtration technology applicable to large scale recovery of diphtheria toxin. Journal of bioscience and bioengineering. 2002;94(2):93-8
11-Ulmer JB, Valley U, Rappuoli R. Vaccine manufacturing: challenges and solutions. Nature biotechnology. 2006;24(11):1377-83.
12-Zanders ED. Commercial Aspects of Drug Development.  The Science and Business of Drug Discovery: Springer; 2011. p. 305-28.